अजोळची रंगपंचमी'
लेखक सागर
लहान असताना मी बऱ्याचदा आजोळी जायची पण कॉलेजला जायला लागल्यानंतर माझे आजोळी जाणे कमी कमी होत गेले. तेव्हा एका होळीला आजोबांनी आणि मामाने आम्हाला खास होळी करीता इंदोरला माझ्या आजोळी बोलावले झोते. माझ्याबरोबर माझा मित्र, रमेश सुख होता. रमेश माझा जिवलग मित्र असल्याने त्याचे आमच्या घरी रेग्युलर येणे-जाणे होने या तो जणू आमच्या घरचा एक सदस्य होता. नॅचरली माझे सगळे नातेवाईक त्याला चांगले ओळखत होते... तेव्हा मामाने त्यालाही अगदी आवर्जून बोलावले होते... रमेश माझा जिगरी यार होता तेव्हा तो बरोबर असला की माझा चांगला टाईमपास होत असे... आम्ही दोघे मिळून धमाल करत असू...
नेहा होळीच्या वेळी जेव्हा आम्ही इंदरला गेलो तेव्हा आम्ही अशीच मस्त धमाल करत होती... इंदरला माझ्या आजोबांचे बंगलेवजा घर होते व घनापुढे मोठी बाग होती. बारा प्रचंड मोठी होती व एका बाजूला मोधा वाद्यासारखे घर आणि दुसऱ्या बाजूला त्या प्रॉपटीचा गेट होता. वागेच्या डाव्या बाजूला आमराई होती व तेथे आंबा व पेरूची झाडे होती... त्या झाडीत शिरून मिनीटभर आत गेले तर वागेतून कोणाला काही दिसत नसे कारण आत गर्द झाडी होती व थोडासा अंधार असायचा... इतर वेळी आजोबांच्या ह्या प्रॉपर्टीमध्ये बाहेरील व्यक्तीला प्रवेश नसायचा पण होळी आणि रंगपंचमीला प्रॉपर्टीचा गेट सताड उघडा रहायचा.....
सेका बागेत रंगपंचमीचा कार्यक्रम रंगात चालू होता... आजोबा तेथील प्रतिष्ठीत व्यक्ती होने का सार्वजनिक होळी त्या बागेतच होती आणि म्हणून आजुबाजूच्या एरीयातील वरीच लोक सहकुटुंब रंगपंचमी खेळायला आले होते.. आमच्या नातेवाईकांचाही चांगलाच गोतावळा होता... बागेच्या हिरवळीवर काही तंबू बांधण्यात आले होते व त्यात रंगाची, बसण्याची, खाण्या-पिण्याची व्यवस्था केलेली होती... फिल्मी संगीत जोरात वाजत होते आणि त्या तालावर सगळे नाचत होते आणि एकमेकांना रंगवून होळीचा आनंद लुटत होते.
टॉयलेट बाथरूमची सोच बंगल्यात होती तेव्हा सगळ्या मंडळींचे जागेतून बंगल्याकडे आणि बंगल्यातून वाकडे येणे-जाणे सतत चालू होते.. ह्या रंगपंचमीच्या व्यवस्थेचे मेन स्पॉन्सर माझे आजोबा आणि मामा होते तेव्हा त्यांच्यावरीवर मला व्यवस्थेचे काही काम बघावे लागत होते. तेव्हा मध्ये मध्ये मला रमेशला सोडून जावे लागत होते. पण जेव्हा आम्ही एकत्र असू नेहा जोडीने सगळ्यांना रंगवत होतो.....
रमेश आणि मी खास करून वाचकांना रंगवण्यात जास्त इंटरेस्टेड होतो. त्याला आमच्या नातेवाईकांमधील सगळ्या स्त्रियां ओळखत असल्याने कोणालाही संकोच वाटत नव्हता... तसेच माझ्या ह्या आजोळी तो यापुर्वीही अनेकदा आलेला होता तेव्हा माझ्याबरोबर त्यालाही आजुबाजूची लोक ओळखत होती. म्हणूनच आजुबाजूला रहात असलेल्या मित्रांबरोबर आम्ही समस्त स्त्रिया आणि मुलींना रंगवण्याचा चान्स सोडत नव्हतो. आमच्या दोघांचे खास लक्ष माझ्या मामीवर कोने.....
ममता मामी दिसायला एकदम सुंदर होती... पस्तीशीची मामी जरी २ मुलांची आई होती तर तिने आपली फिगर मेंटेंड केली होती व ती फार सेक्सी दिसायची. रमेश आणि मी तिला 'ममता कुलकर्णी' म्हणायची कारण ती दिसायला तिच्यासारखीच गोरी गोरी, गोल चेहऱ्याची आणि गुबगुबीत फिगरची होती.. आज ममता मामीने चनीया चोली पातली होती. खाली मरून कलरचा घागरा, वर पिवळ्या सिल्कचा ब्लाऊज आणि छातीच्या उभारांवर एक तलम ओढणी अशी तिची वेषभुषा होती... निव्वळ क्लाऊज आणि पारदर्शक ओडणी असल्याने तिच्या छातीचे मदमस्त उभार डोळ्यात 'भरत' होते... घागरा तिने वैषेच्या खाली चार बोटे नेसला होता तेव्हा तिचा कटी प्रदेश, खोलगट बेंबी आणि कंबरेवरील गुबगुबीत चरखी लक्ष वेधून घेत होती.....
सगळ्यात जास्त लक्ष तिच्या ब्लाऊजच्या उभारांमधील घळीवर जात होते. हसताना, नाचताना तिच्या छातीच्या उभारांची मोहक हालचाल पाहून पॅन्टमध्ये तणाव निर्माण होत होता... काही कारणाने ती जरा जरी वाकली की तिच्या लाऊजच्या लो-कट गळ्यातून तिच्या उभारांची गुर्रेबाज कबुतरे डोळ्यांचे पारणे फेडत होती... तिचे कपडे रंगाने भिजले कोने पण तरीही ती एकदम सेक्सी दिसत होती. आज तिला पाहिले की 'करण-अर्जुन' मधील ममता कुलकर्णी डोळ्यापुढे उभी रहात होती... रमेश आणि मी गुपचूप तिच्याबद्दल चावट कॉमेंट्स करत होतो... चान्स मिळाला तर मामीशी काय काय चावट चाळे करू हा कल्पनेची आम्ही देवाण-घेवाण करत होतो.....
मामीने आम्हाला चोरून तिच्याकडे बघताना बऱ्याचदा नोटीस केले पण ती काही बोलली नाही. कदाचित ती सुद्ध रंगपंचमीच्या मूड मध्ये होती तेव्हा तिने त्याबद्दल काही रिअॅक्ट केले नाही.... उलट ती आमच्याशी थोडेसे फ्लर्ट करत होती....आम्ही बान्स सोडत नको. आम्ही सगळ्यांनी थोड़ी थोड़ी भांग प्यायली होती का भांगेच्या अमलाखाली आमच्यातील संकोच गळून गेला होता. जरी मामी आमच्यापेक्षा दुप्पट वयाची होती तरी तिला संकोच वाटत नव्हता की आम्ही लाजत नव्हती.....
ऑफकोर्स ! आमच्यातील फ्लर्टींग चालले होते पण ते एकदम ऑसीअस नव्हते.... रंगपंचमीच्या धांगडधिंग्यात आम्ही गुपचूपपणे मामीशी फ्लर्ट करत होतो... मध्येच एकदा आम्ही दोघांनी नाचता नाचता ममता मामीला कॉर्नर केले... रमेश तिच्याशी जास्तच मोकळेपणे थट्टा-मस्करी करत होता... तिच्या सौंदयाची तारीफ करत तो तिला म्हणाला,
"आन्टी, येथे जमलेल्या तमाम स्त्रियांमध्ये तुम्हीच एकदम सुंदर दिसत आहात..."
"चल काहीतरीच काय..... मी मेली रंगाने अशी भिजली आहे...... माझा चेहरा रंगाने वरवटला आहे..... काय मेले सुंदर तुला दिसले
'अहो, आन्टी.... सोने मातीत पडले तर ते काय खराब होते ?.. तुम्ही कितीही रंगाने रंगलेल्या असा... तुमचे मुळचे सौंदर्य लपून का रहाणार आहे......
"चल, चावट कुठला!.... मामी आहे मी तुझी.... जास्त चावपणा करू नकोस.....
असे बोलून ममता मामी मिश्कीलपणे हसत नाचू लागली... तेवा मला मामाने काही कामाकरीता हाक मारली आणि मी तेथून निघून गेलो.... नंतर मामाने सांगितलेले काम करता करता मध्ये मध्ये माझी नजर रमेश आणि ममता मामीवर जात होती... नाचता नाचता ते दोघे हसत खिदळन गुपचूप बोलत होते. बहुतेक रमेश मामीशी फ्लर्ट करून तिला
'पटवायला बघत होता. नंतर मी मामाने सांगितलेल्या कामात थोडा बिझी झालो......
नंतर काम संपवून मी परत आलो पण मामा आणि आजोबा असलेल्या घोळक्यात होतो... लांबून मी रमेशला पहात होतो... तो एका घोळक्यात नाचत होता. ममता मामी अर्थात त्या घोळक्यात होती म्हणून बहुतेक तो त्या घोळक्यात सामील झाला होता. मलाही लवकर जावून त्यांच्यात सामील व्हायचे होते पण मामाला कामाचा रिपोर्ट दिल्याशिवाय मला जाता येत नव्हते, आणि मामा काही मान्यवरांबरोबर बोलत होता.....
मध्येच मी पाहिले की ममता मामी त्या पोळक्यातून निघाली आणि बंगल्याच्या दिशेने चालू लागली... अर्ध्या अंतरावर गेल्यावर ती डाव्या बाजूच्या आमराईकडे वळली... झपाझप चालत ती आमराईत शिरली आणि दिसेनासी झाली. ती आमराईत शिरल्यावर मी पाहिले की रमेशही तो जेथे होता तेथून आमराईत शिरला.... मला कुतुहल वाटले आणि काही संशय आला. पटकन मी मामाला डिस्टर्व कस कामासंबंधी सांगितले आणि मागच्या मागे जात मी सुद्धा आमराईन शिरलो.....
आम्ही तिथे तीन वेगवेगळ्या वाटेने आमराईत शिरलो होतो का मला त्यांना गाठायचे होते. म्हणून मी पटापटा पाऊले उचलत ते गेले त्या दिशेने चालत गेलो... काही क्षणातच मला ममता मामी दिसली तिला पाहिल्यावर माझा स्पीड कमी झाला आणि मी सावधपणे चालू लागलो. ममता मामी काही पाऊले पुढे गेली आणि थांबली. मी पण थांबलो आणि एका झाडामागे लपली.
ती माझ्यापासून साधारण तीस फुटावर होती. लपून मी पाहू लागलो की ममता मामी आजुबाजूला पहात होती. मी आजुबाजूला पाहिले पण रमेश जाकी मला कोठे दिसला नाही. कोठे गेला तो? त्याला ममता मामीने बोलावले की तो सुद्धा गुपचूप तिच्या मागे आला होता? असे अनेक प्रश्न मला पडले... इकडे तिकडे पाहून झाल्यावर ममता मामीने
आपला घागरा वर करायला सुरुवात केली.
माझी छाती धडधडायला लागली... काय करतेय ती घागरा वर करून तिने आत हात घातला आणि आपले पँटीज खाली सरकवायला सुरुवात केली. खाली वाकून तिने पंटीज पायातून काढली आणि
पुन्हा उभी राहून ती हातातील पँटीज पाहू लागली. ती अस्वस्थपणे पायाची हालचाल करत होती. काही क्षण पँटीज पाहिल्यावर ती खाली जरा आजुबाजूला पाहू लागली आणि शेवटी एका दगडावर तिने पँटीज ठेवली. मग पटकन आपला घागरा वर करून ती खाली बसली....
स्सिस्स्स.... चळवळ... खळवळ... आवाज बायल्या लागल्यावर फाटकन माझी व पेटली अरे मामी मुनत आहे.
आयला!.... मामी चक्क मुजायला आमराईत आली होती... पण ती बंगल्यात का गेली नाही मुतायला?... ओह.... कदाचित तिला जोराची लागली असणार.... बंगल्यात चालत जाण्याइतका धीर तिला धरवला नसावा... ज्या तर्हेने तिचा मुतायचा आवाज येत होता व जितका वेळ ती मुक्त होती त्यावरून नक्कीच कळत होने की तिला चांगली जोराची लागली होती... ओघळणारा मून तिच्या पायामध्ये आला असावा कारण मागून तिने आपला घागरा गोळा करून वर धरला. त्याने मला तिच्या गोऱ्या गोऱ्या नितंबाचा थोडा भाग नजरेस पडला....
काय विनधास्त आहे मामी !!.... दिवसा ढवळ्या उपधावर मुजत होती... ऑफकोर्स आमराईत सन्नाटा होता व इतक्या आत सहसा कोणी येण्याची शक्यता नकती. दुसरे म्हणजे गर्द झाडीमुळे थोडासा अंधार होता... मामीला कुतेक सवव असणार कारण ती गावची होती.... जरी ती मामाची बायको म्हणून या तालुक्याच्या गावात आली तरी विधी जुनी सवय गेली नसावी... खैरा आपल्याला काय... फुकटच 'शो' बघायला मिळतोय ना... मग बघा......
असे मनात म्हणून मी गुपचूप जिला पाहू लागलो... मुतून झाल्यावर मामी उभी राहिली आणि एक दोन पाऊले मार्ग योवून मगच तिने घागरा खाली सोडला... मग तिने दगडावर ठेवलेली आपली पँटीज उचलली आणि ती पुन्हा पँटीजचे निरीक्षण करू लागली. मी झाडामागून वाकून पहात होतो आणि तेवढ्यात माझा थोडा तोल गेला... माझा पाय सुख्या पाचोळ्यावर पडला आणि 'चर्स' आवाज झाला....
मी पटकन मागे झाली पण त्या आवाजाने मामी पावरली. तिने हातातील पँटीज पटकन खाली टाकली आणि ती पळायला लागली... ती दिसेनासी झाली आणि मी झाडामागून पुढे यायला लागलो.. तेवढ्यात मामी मुतली त्या जागेपासून बाजूला असलेल्या झाडामागून रमेश पुढे आला......
मी पटकन पुन्हा झाडामागे लपलो आणि गुपचूप त्याला पाहू लागलो... रमेश मामी पळाली त्या दिशेने हसत हसत पहात पुढे आला आणि त्याने खाली पडलेली मामीची पँटीज उचलली... त्याने काही क्षण पँटीज वर-खाली करून पाहिली आणि मग ती आपल्या नाकावर नेवूनी पेंटीजचा वास घेवू लागला....
'अच्छा!... मामी पेंटीमध्ये थोड़ी मुतली तर.... तरीच ती बंगल्यात न जाता येथे आली.... बिच्चारीला दम धरणाला नाही बहुतेक..." रमेश स्वतःशीच पुटपुटला पण त्वा नित शांततेत मला त्याचे बोलणे स्पष्ट ऐकू आले.... म्हणजे माझाही अंदाज खरा होता.....
साधारण दहा मिनीटे तशीच गेली. मी झाडामागून पहात होतो आणि रमेश पँटीजचा वास घेत तेथे उभा होता... मध्येच त्याचा हात आपल्या लंडावर गेला आणि तो पॅन्टवरून आपला लंड चोळू लागला... बहुतेक मामीच्या पँटीजचा वास घेवून तो उत्तेजीत झाला होता... तो मामी मुतायला बसली तेथून थोडा जवळच लपलेला होता... म्हणजे त्याला कदाचित मामीच्या मांधा, नितंब किंवा कदाचित पुच्ची जवळून पहायला मिळाली असावी... कवचित त्याने तिची मुतणारी पुच्ची पाहिली असावी....
सेवा कोणीतरी आल्याचा पाचोळ्याचा आवाज झाला.... मी झाडामागे लपलेलीच होतो तरीही मी थोडे अंग चोरून उभा राहिलो... रमेशनेही तो आवाज ऐकला होता का तो ही पटकन पुन्हा त्याच झाडामागे जावून लपला... काही क्षणातच आजुबाजूला कोणी नाही याची खात्री करत ममता मामी तेथे पुन्हा आली... मग ती खाली पहात आपली पँटीज शोधू लागली.....
तेवढ्यात रमेश ममता मामी आली त्या बाजूने तेथे पुढे आला, जणू काही असे दाखवत की तो आत्ताच तिच्या मागे आला आहे
ममता मामीने त्याला पाहिले आणि ती स्तब्ध झाली. रमेश तिच्याकडे पाहून हसला आणि तिने ओशाळवा हसत त्याला प्रतिसाद दिला...
"काय आन्टी... काही शोधत आहात का?
"न... नाही.....
मामीने चपापत उत्तर दिले, "म्हणजे खास असे काही नाही...
"हम्म..... म्हणजेच काहितरी शोधत आहात.....
---
'अं.. हं... हो! "
--
"मग मी मदत करू का?" रमेशने मिश्कीलपणे विचारले......
"नाही.... खरच तसे काही खास नाही.... तू जा... थैंक्स.... ते मी येथून जाताना काहितरी पडले..."
"काय पडले ?.... सांगा तर खरे.... मी शोधून देतो....
'अरे नको... उगाच कशाला तुला त्रास... तू जा.....
'अहो, आन्टी... शास काय त्याना ?... तुम्ही सांगा तर खरे... आत्ता शोधून देतो.... तुम्ही माझ्या मित्राच्या मामी आहात..... नेका तुमची मदत करणे माझी कर्तव्य आहे....." रमेश नेदाने तिला विचारत होता.....
"अरे खरच काही नाही...." इतवलपणे असे म्हणत मामी परत जायला निघाली....
ती ३/४ पाऊले पुढे चालत गेली. रमेशने खिश्वातून तिची पँटीज काढून समोर धरली आणि तिला विचारले,
"आन्टी... तुम्ही हे तर शोधत नव्हता ना? ?'