बन्हाडी शिमगा
लेखक Luxuria
सांज हायले आली हुती. म्या शाम्यासंग होळीले लाकडं धुंडत हुतो. तस माझा दोस्ताइन लकुड फाटा काल रातीय गुळा करून ठेवेल हुना पान थोरुन आन्याचा लकुड-फाटा आज रातध्यान जसव्याच्या हुता. भागाबुडीची खाट, डोक्यापैलवानाचा मलखांब, थोडीकाकाचं अडगळीतल लाकडी कपाट आनं मामामिस्वज्याचं गवंडीकामाचं लाकूड घोन्याची जिम्मेवारी माही आनं शाम्याची हुती. आमी किसन्याच्या शेतात दुपारपासून होळी रचली. सारे पोट्टे दम खायते बसले. दर मालायानी रातण्यानं कामगिरी बजावायचं पोट्ट्याइन दरवाल रात झाली, सारे पोट्टे भाकरी खालून होळीपाशी जमले. दारुच्या बाटल्या आनायची जिमेवारी यवन्याची हुनी थोच आमच्यामंदी कोर हुना, खाकी सान्याईले मिसरुड फुटावाले लागली हुती म्या शाम्याले सोबत विणुन भागाबुडीच्या घराकडं झपाझप निंगालो बूडी ले कजाग हुती. आमाले ले श्या घाले कीवी. आमी तिच्या अंगातलं खादल महिना भारापासुन पाहून ठेवेल हुतं. फोकनचीले साकाउन खाटल्यावर बसुन फोका मन्याची सायं हुती. गावातल्या पोटाच्या मायाले च दारुपाच्या इम्याच्या आनं शाकी सन्य आडक्याच्या खरा सांगे. गावाभारा तया म्हातारा इच्या वधाइले भागाबुडीले पाहून दम येत जाये जी लुगडं गांडीवर करकचूनच सेना किसन्याच्या आवान थिले कैकदा प्रक हून मनतात. ये विनानवन्याची आनं थो पडला जिमिनदार आनं दोघाइते खाज भारी. आज यो जित्ता असता तर थ्याइया झम्मा पायाले .
भेटला असता बुडीच्या झोपडीत कंदील जवान हुता. आमी आयु वाले कानोसा घितला. खाट अंगनातच ती पन दार खुल्ला असल्यानं कंदिलाचा परकाशा तिच्यावर येत हुता. जागाबुडी आनं संज्या दादा (तिया मोट्टा) गप्पा हाकत असेल हुने शमावैनी चुलीवर सैपाक करत हुती. शमा वैनी आनं संज्यादादा मनजे "लंगुर के सात अंगुर" बानी हुने वैनीले म्या झोपडीच्या खिडकितुन पाहात बसतु तिले घाम आला हुता. साडीच्या पदगान घाम पुसत तिनं भाकरी केल्या. आमी के मारे झोप्याची वाट पाहात खिडकीखाली बसलो.
साट माल हाये. फोकती बोले झाले ते मजा बिल" शाम्या बोला
"चुपये सात्या. आवाज अंदर जैल ना मी त्याले बजवल
न योद्धा वेळ येवाच का?" शाम्यानं दुमनं लावल
स्वा त्याले विवच वसुन दिलं
जया वेळान थे सारे जिथुन झोपले. झोपडीत अंधुक परकाश हुआ. म्या आत पाहाल. जागाबुडी चुलीपाशी झोपेल हुती. दुसरीकडं चादरीचा पडदा करून सांज्यादादा आर वैनी झोपले हुते. म्या दुसऱ्या खिडकीतुन पाहाल. वैनीच्या टांगामंदी सज्यादादा घुमेल हुता. तिची साडी कमरेत जामा हुनी तिची पट्टी सज्यादादान तिच्या पायापर्यंत खाली सरकवत आनली हुती.
तिच्या गोऱ्या मांधा अंधुक परकाशात यम चिकल्या दिसत हुत्या म्वा शाम्यालाची दावत आमी दोगयी आपले लबडे चोळु लागलो. सज्यादादा जिले हेपत हुता. दोघाइये तोंड आमाले दिसले नाई
"वीना आवाजान हेपलनं आनं हेपलुन चिन ले जिगराथ काम हाय" म्या शाम्याले हकुष अक्कल शिकली. आमी दोगवी वधाईवर मुद्रा व लागतो. ज्यादादानं वैनीले चार-पाच देण्या सारख्या आन तो सिदा हुन झोपला वैनीच्या आंगावरून दादा दुर हुमाय सैनीच्या मांझाइमदली काली निर्कोनी जागा आमला दिसली. आमी जोराजोरात मुठा मारु लागलो. अंधार नसतातर निधी फोद आमाले पाझाले भेटली असती बैनी थी धीर चिकाने चमकत हुती. ती एका पायात अटकेत पट्टी काडुन आपली विकानं भरलेली वीर पुसली आनी साडी सरळ किलि. तिन संज्चादादाच्या लवाले हात घालून उठणायाचा से प्रयत्न केला पन यो काइ उठेषना आमी आताजोक खिड़कीखालच्या भीतीवर पिचकन्य मारून थंडे जालो हुतो. एकमेकाकडे पाहून फिदी फिदी हासत आमी खाट उचलायले गेलो. आमी दोग होळीजवळ पोचलो तर होळी पेटली ती. पोट्टे आमाले ले बोल्ले आमि संख्यादादा आनी शामावैनिच्या झोग्याची गम्मत सांगल्यावर पोट्टे खुश आनं आमी...
मंग खाट होळीत टाकुन आही डोक्याफैलवानाच्या मलख चोयाले निगालो व वयन्याणी आमच्या संग आता य्यानं दारू आणेल हुती. रात्री शारायानाच्यानं दारु प्यायाचं आमी ठरवलं. डोक्यापैलवानाचा आखाडा आमच्या शाळेशिक होता. आमी यदा-कदा मलखांब वाले जायो तजा यो खताखला हालत जाये. पोट्याइन त्याच्या आखातला मलखांब ते दिसापासून होळीसाठी मनात धरून टेबल हुना मागच्या मालाले पिरक्याच पैलवानाच्या पोरीशी लफडं बाल एकदा पिरक्या तिच्या झग्यात हात घालून तिथी धीर खाजवत असतांना डोक्यापैलवानान पकडल तया पिरयाले त्यानं अर्धमेला होयेस्तोर हाल ययन्यानं सोडवलं नसतं तर पिरकवाले चार खांद्यावर सोडुन या लागलं असतं तयाच आमी ठरियल की या डोक्यापैलवानाचा खंगा उपाडुन होळी
आमी आखाद्यानजिक पोचलो तर सार्या शुकशुकाट हुता. सारीकडं आधार हुता. आमाले वाटलं की पैलवान घरी गेला असला पन आखाद्याच्या एक कोन्यातुन पैलवानाचा आवाज आला यो काइ-बाइ जोरानं खरडत हुता व्यन्याला मागर बाईच्या खेकराच्या आवाज आला. आमी त्याले लिंग पिसात मनत जावो. ध्याले व्याले जायाचाच तं शौक गावामंदी कोनीयी नयी बाइ पाली की हा थिले झवायच्याच मांग हो या आमी डिवचलं तर यो आमाले मनला
"आये माइयेहो मी मतो थे ऐका. आपुन मांगुन जावुन पाहु."