இன்ஸ்பெக்டர் (INSPECTOR) - Tamil Erotic Story

[jay]

இன்ஸ்பெக்டர் (INSPECTOR) - Tamil Erotic Story



இன்ஸ்பெக்டர் தங்கராசுவின் காமலீலைகள் - 1

எழுத்தாளர்: காமராஜன்

தங்கராசு அந்த ஸ்டேஷனுக்குப் புதிதாக வந்துள்ள இன்ஸ்பெக்டர். அந்த மனிதரைக் கண்டாலே எல்லோருக்கும் பயம் அதிகம். அந்த வட்டாரத்தில் இருந்த நல்ல மனிதர்களுக்கும் தீயவர்களுக்கும் தங்கராசு ஒரு சிம்ம சொப்னமாகவே திகழ்ந்தான்.

ஒரு நாள் அந்தி மயங்கும் பொழுதில் இரண்டு கான்ஸ்டபிள்கள் ஒரு திருடனைப் பிடித்துக் கொண்டு வந்தனர். அவனுக்கு ஒரு இருபது அல்லது இருபத்தி இரண்டு வயதிருக்கும். தங்கராசு அவனை கன்னத்தில் பளார் என்று அடித்து "என்ன திருடினாய்?" என்று மிரட்டிக் கேட்டான். அவனோ "சார், எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது. என் பெயர் ராஜப்பன். நான் தொழில் அதிபர் நாகவேல் அவர்களது வீட்டில் வேலை பார்த்து வருகிறேன். நாகவேல் சார் இப்பொழுது ஊரில் இல்லை. அவரது இரண்டாம் தாரம்தான் இப்பொழுது பங்களாவில் இருக்கிறார்கள். நான் ஏதோ நகையைத் திருடி விட்டதாக புகார் கொடுத்துள்ளார்கள். நான் ஒரு பாவமும் செய்யவில்லை" என்று கதறினான்.

இன்ஸ்பெக்டருக்கு அவன் சொல்வது உண்மையாகவே பட்டது. னாலும் எதிலும் தனக்கு லாபம் இல்லாமல் தங்கராசு ஒரு காரியமும் செய்வதில்லை. அதனால் மிரட்டலுடன் "உன் பெயர் என்ன? எங்கு தங்கி இருக்கிறாய்? வீட்டில் யார் எல்லாம் இருக்கிறார்கள்?" என்று கேட்டான். "சார், என் பெயர் ராஜப்பன். எனக்கு ஒரு தங்கை மட்டுமே உள்ளாள். அவளுக்கு வயது பதினெட்டு. நாங்கள் நாகவேல் சாரின் பங்களா பக்கத்தில் ஒரு வீட்டில் தங்கி இருக்கிறோம்" என்று கூறினான்.

பெண்கள் விஷயத்தில் தங்கராசுவுக்கு பலவீனம் அதிகம். அதனால் பதினெட்டு வயது தங்கையைப் பற்றியும் தொழில் அதிபர் நாகவேல் அவர்களின் இரண்டாம் தாரத்தையும் பற்றி கேட்டவுடன் அவனுக்கு மனதுக்குள் ஒரு பொறி தட்டியது. சரிதான், பணம் தேரா விட்டாலும் வேறு திசையில் லாபம் வரலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டே "சரி, நான் விசாரிக்கிறேன். உன் பேரில் புகார் இருப்பதால் அதுவரை உன்னை லாக் அப்பில் தான் வைக்க வேண்டும்" என்று கான்ஸ்டபிளைப் பார்த்து சைகை காட்டினான். தங்கப்பனை அவர்கள் இழுத்துக் கொண்டு போகும்பொழுது அவன் "சார், என்னை விட்டு விடுங்கள், என் தங்கை வீட்டில் தனியாக இருக்கிறாள். அவள் பயந்து போய் இருப்பாள்" என்று அழுதான். தங்கராசு "பூரணமாக விசாரிக்காமல் என்னால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது" என்று கூறி விட்டான்.

விசாரணைக்காக தங்கராசு தொழில் அதிபர் நாகவேல் பங்களாவுக்கு சென்றான். அதற்குள் நேரம் இருட்டி விட்டது. மணி ஏழு இருக்கும். ஜ"ப்பை பங்களாவுக்கு சற்று துரெத்திலேயே நிறுத்தி விட்டு பங்களாவை அடைந்து காலிங் பெல்லை அமர்த்தினான். உள்ளில் இருந்து ஒரு வாட்ட சாட்டமான ஒரு பெண் வந்து கதவைத்திறந்தாள். அவளுக்கு ஒரு முப்பது வயதிருக்கும். நல்ல உயரமும் அழகும் பணக்காரர்களுக்கே உரிய கம்பீரமும் தென்பட்டது. தள தள என்ற மேனியும் உருண்டு திரண்ட அங்கங்களும் எவரையும் கவரச்செய்யும் அழகாக ஒயிலுடன் திகழ்ந்தாள்.

"வாருங்கள் இன்ஸ்பெக்டர். என் பெயர் சாரதா. நான் தொழில் அதிபர் நாகவேல் அவர்களின் மனைவி. எங்களுக்கு கடந்த வருடம் தான் திருமணம் னது. அவரது முதல் மனைவி இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு நோய்வாய்ப்பட்டு காலமாகி விட்டார். வந்து உட்காருங்கள்" என்று புன்முறுவலுடன் கூறிக்கொண்டே தங்கராசுவை வரவேற்று உள்ளே அழைத்தாள். தங்கராசு அந்த பங்களாவை சுற்றிலும் நோட்டம் விட்டுக் கொண்டே "சார் ஊரில் இல்லையா?" என்று கேட்டான். சாரதா "அவர் வெளியூர் போய் இரண்டு நாட்கள் கி விட்டது. பிசினஸ் விஷயமாக அடிக்கடி டூர் போய் விடுவார். அப்பொழுது எல்லாம் நான் தனியாகத்தான் இருக்க வேண்டும்" என்று கூறியபொழுது அவள் குரலில் ஏக்கம் தென்பட்டது போல் இருந்தது.

அவளது நைலக்ஸ் சாரி தோளில் நிற்க மிகவும் கஷ்டப் பட்டது போல் அடிக்கடி நழுவியது. தங்கராசுவுக்கோ அவள் வேண்டும் என்றே அதை நழுவ விட்டு தனது முன்னழகை காண்பிக்க முயல்கிறாள் என்றே தோன்றியது. அவளது கணவருக்கு குறைந்தது அறுபது வயதாவது இருக்கும். அதனால் அவர்களது தாம்பத்தியம் எந்த அளவுக்கு திருப்திகரமாக இருக்கும் என்று யோசித்துக் கொண்டே, "மிஸஸ். நாகவேல், நான் உங்களது புகார் பற்றி விசாரித்துப் போக வந்துள்ளேன். அது பற்றி விரிவாகக் கூற முடியுமா?" என்று வினவினான். சாரதா "சற்று அமருங்கள், காப்பி குடித்துக் கொண்டே பேசுவோம்" என்று சொல்லி உள்ளே சென்றாள்.

அவள் அன்ன நடையைப் பார்த்து ரசித்த தங்கராசு, அவளது பின்னழகையும் அதன் மெல்லிய ட்டத்தையும் கண்டு மயங்கி "இவள் நம் வழிக்கு வந்தாலும் வருவாள். கவனமாகக் கையாள வேண்டும்" என்று மனதுக்குள் திட்டம் தீட்டிக் கொண்டிருந்தபோதே சாரதா காப்பியுடன் வந்து "என்ன சார் ஒரே யோசனையில் மூழ்கி விட்டீர்கள்?" என்றவாறே குனிந்து காப்பியை நீட்டினாள். அப்பொழுது அவளது புடவையின் மேலாக்கு நழுவி அவளது திரண்ட அங்கங்கள் காட்சியளித்தன. சாரதா அவனது கையைத் தீண்டியவாறே காப்பிக் கோப்பையை அவனுக்குக் கொடுத்த போது தங்கராசுவுக்கு இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச சந்தேகமும் நீங்கியது. இவளை வளைப்பதில் கஷ்டமே இருக்காது. னால் பெரிய இடமாக இருப்பதால் மெதுவாக அணுகவேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டான்.

காப்பியை உறிஞ்வ்சிக் கொண்டே, "புகார் பற்றி கூறுங்கள்" என்று நினைவுபடுத்தினான். சாரதாவும் "சார், இந்த ராஜப்பனும் அவனது தங்கை பூங்கொடியும் இந்த பங்களாவில் வேலை செய்து கொண்டிருந்த மெய்யப்பனின் பிள்ளைகள். மூன்று வருடங்களுக்கு முன் மெய்யப்பன் மரணமடைந்து விட்டதால், தங்கப்பனை இங்கே வேலைக்கு வைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அவனது தங்கை பத்து வரை படிக்கவும் அவர்தான் உதவி செய்தார். அவள் இப்பொழுது ஏதோ தையல் படித்துக் கொண்டிருக்கிறாள். தங்கப்பன் இப்படி செய்வான் என்று கனவிலும் நான் நினைக்கவில்லை." என்று கதையைத் தொடங்கினாள்.

தங்கராசு, "எந்த நகையைக் காணாமல் போனது? எப்பொழுது போனது? ராஜப்பன் தான் அதைத் திருடினான் என்று எப்படி கூறுகிறீர்கள்?" என்று கேள்விகளைத் தொடுத்தான். சாரதா மயக்கும் புன்னகையுடன், "அதைக் கண்டு பிடிக்கத்தான் நீங்கள் இருக்கிறீர்களே! எனது வைர நெக்லஸ் நேற்று சாயங்காலம் நான் குளித்து முடித்து வந்தபொழுதிலிருந்து காணவில்லை. இந்த வீட்டில் ராஜப்பனைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை. அதனால் அவன் தான் எடுத்திருக்க வேண்டும்" என்று திட்டவட்டமாகக் கூறினாள். திரும்ப மேலாக்கை நழுவ விட்டவாறே "கேஸை சரியாக முடிப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன், முடித்தால் என்னால் முடிந்த அளவு சம்மானம் தருகிறேன்" என்று பாதி கண்ணடித்தவாறே கூறினாள்.

தங்கராசு எழுந்தவாறே, "சரி, நான் பூரணமாக விசாரித்து வேண்டியது செய்கிறேன், சார் எப்பொழுது திரும்ப வருகிறார்" என்று பேச்சுக்கு கேட்டு வைத்தான். சாரதா ஒயிலுடன் சாய்ந்து நின்றவாறே, மயக்கும் குரலில் "அவர் வர இன்னும் ஒரு வாரம் கும். அதற்கு முன்பு கேஸ் சம்பந்தமாக என்ன கேட்க வேண்டும் என்றாலும் நீங்கள் எப்போது வேண்டுமென்றாலும் வரலாம்" என்றாள். "சரி மேடம், கூடிய சீக்கிரமே நான் வருகிறேன்" என்று கூறி விட்டு தங்கராசு பங்களாவிலிருந்து வெளியேறினான்.

அங்கிருந்து புறப்பட்டு அவன் இரவு உணவையும் முடித்து விட்டு ராஜப்பனின் வீட்டைத் தேடி கண்டுபிடித்து சென்ற பொழுது இரவு நேரம் ஏறக்குறைய ஒன்பது மணி கியிருக்கும். பங்களாவின் பின் பாகத்தில் சற்று ஒதுக்குப் புறமாக் அண்டையில் வேறு வீடுகள் ஒன்றும் இல்லாமல் ஒரு ஓடு வீடு தனிமையாகத் தென்பட்டது. பக்கத்தில் ள் நடமாட்டம் ஒன்றும் தென்படவில்லை. உள்ளே ஒரு லைட் எரிந்து கொண்டிருந்தது.

தங்கராசு வீட்டை அடைந்து கதவைத் தட்டினான். ஒரு இளம் பெண் கதவைத் திறந்தாள். அவள் முகத்தில் கவலை தென்பட்டது. போலீஸ் உடையைப் பார்த்ததும் அவள் இன்னும் மிரட்சியுடன் பார்த்தாள். தங்கராசு "இது தானே ராஜப்பனின் வீடு?" என்று கேட்டான். "ம் சார், நான் தான் ராஜப்பனின் தங்கை, என் பெயர் பூங்கொடி. அண்ணன் இதுவரை வீடு திரும்பவில்லை" என்று மிக்க கவலையுடன் மொழிந்தாள். தங்கராசு "ராஜப்பன், அவனது முதலாளியின் வீட்டில் இருந்து வைர நெக்லஸைத் திருடியதாக புகார் கிடைத்திருக்கிறது. அதனால் அவனை ஜெயிலில் போட்டிருக்கிறோம். அந்தப் புகார் சம்பந்தமாக விசாரிக்கவும் வீட்டைச் சோதனை போடவும் தான் வந்திருக்கிறேன்" என்று மிரட்டலுடன் சொன்னான்.

பூங்கொடி கேவி அழுதே விட்டாள். "சார். என் அண்ணன் மிகவும் நல்லவன். அந்த அம்மாதான் சரியில்லை. முதலாளி வீட்டில் இல்லாத பொழுது அண்ணனைத் தன்னிடம் தகாத முறையில் உறவு கொள்ள து¦ண்டினாள். அண்ணன் ஒத்துக் கொள்ளவில்லை. முதலாளியிடம் இதைப்பற்றி கூறி விடுவேன் என்று சொல்லியிருக்கிறான். அதனால் இந்த அபாண்ட குற்றத்தை சுமத்தியிருக்கிறாள்" என்று கண்ணீருடன் புலம்பினாள். தங்கராசுவுக்கு இப்பொழுது உண்மை தெள்ளத் தெளிவாகப் புரிந்தது. னால் அவனுக்கு நியாயத்தைப் பற்றி எள்ளளவும் கவலையில்லை. தனக்கு என்ன லாபம் கிடைக்கும் என்பதே அவனது முதல் குறிகோளாக இருந்தது.

இப்பொழுது தனிமையில் இருக்கும் இந்த இளம் பெண்ணை இரவு நேரம் விசாரணையின் பேரில் என்ன செய்தாலும் யாரும் ஒன்றும் கூற முடியாது என்று அவனுக்குத் தெரியும். "சரி, பார்க்கலாம், னால் நான் வீட்டை சோதனை போட வேண்டும், பெரிய இடத்து விவகாரம்" என்று கூறிக் கொண்டே வீட்டினுள்ளில் பிரவேசித்தான். "சார், ராத்திரி நேரம், நான் வேறு தனியாக இருக்கிறேன் ....." என்று தயக்கத்துடன் அவள் இன்ஸ்பெக்டரின் பின்னாலேயே வீட்டினுள்ளில் வந்தவாறே மெதுவாகக் கேட்டாள். தங்கராசு கிண்டலுடன் அவளைப் பார்த்தவாறே "அது தெரிந்துதானே வந்திருக்கிறேன். என் கடமையைச் செய்வதற்கு காலம் நேரம் வேறு பார்க்க வேண்டுமா?" என்று மிரட்டலுடன் கேட்கவும் பூங்கொடி வாயடைத்துப் போய் விட்டாள். இந்த முரடனிடம் பேசுவதில் அர்த்தம் இல்லை என்று அவளுக்குப் புரிந்தது. ஏதோ விபரீதம் நடக்கப் போகிறது என்ற இனம் புரியாத அச்சம் அவளைச் சூழ்ந்து கொண்டது. பயத்தில் நாக்கு வரண்டு போய் விட்டது. நெஞ்சம் பயத்தில் படக் படக் என்று அடித்துக் கொண்டது.

தங்கராசுவுக்கு முப்பத்தைந்து வயதிருக்கும். திருமணமாகி இரண்டு வருடங்களுக்குள் அவனது மனைவி அவனது முரட்டு குணம் தங்காமல் வீட்டை விட்டு வெளியேறி விட்டாள். அதற்குப் பிறகு அவன் தனிக்கட்டையாகவே இருந்து பழகிவிட்டபோதிலும் பெண் விஷயத்தில் போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டராக இருப்பதில் இருந்ததால் அவ்வப்போது பிடிபடும் பலானா கேஸ்களில் வரும் விலைமாதுகளை சுவைத்து தாகத்தைத் தணித்துக் கொள்ளுவான். ரெகுலராக போகும் சில இடங்களும் உண்டு. ஆனால் இந்தமாதிரி புதிய இளம் மான் அவனிடம் சிக்குவது முதல் முறை. அதுவும் தனியாக ஒதுக்குப் புறமான வீட்டில் இரவு முழுவதும் சுவைக்க ஏதுவாக இருந்ததால், அவசரம் எதுவும் இல்லாமல் மெல்ல மெல்ல ‘விசாரிக்கலாம்’ என்று திட்டம் தீட்டினான்.

பூங்கொடியை மேலிருந்து கீழ்வரை அளந்து பார்த்துக் கொண்டே, "சீக்கிரம் சொல்லி விடு, உன் அண்ணன் அந்த நகையைத் திருடி எங்கு ஒளித்து வைத்திருக்கிறான்?" என்று மிரட்டினான். பூங்கொடி கண்ணீருடன் புலம்பினாள். அவளது வாளிப்பான மேனியையும் மெலிந்து நலிந்த தாவணியைத் துருத்தி நீட்டிக் கொண்டிருந்த முன்னழகுகளையும் அவனது காமப் பார்வை துளைப்பதை அவள் உணர்ந்தாள். "...ம் .. சீக்கிரம் சொல்லி விடு." என்று மிரட்டியபடியே அவன் அந்த வீட்டின் தாழ்ப்பாளை உள்ளிருந்தபடியே பூட்டினான்.

அவளுக்கு பயத்தில் இன்னும் உடல் முழுவதும் நடுங்கத் தொடங்கியது. "சார், நான் சொன்னது முற்றுலும் உண்மை, நாங்கள் ஏழைகள், னால் பொய் சொல்ல மாட்டோம்" என்று கேவலுடன் சொன்னாள். "அப்பொழுது நாங்கள் போலீஸ்காரர்கள்தான் பொய் சொல்வோமா?" என்று அவன் அதட்டலுடன் கேட்டபொழுது அவனது அதிகாரத்தின் கீழ் தான் ஒன்றும் செய்யமுடியாது என்ற இயலாமை அவளுக்குப் புரிந்தது. "சரி, வீட்டில் உள்ள பெட்டி எல்லாம் திறந்து காட்டி விடு, சோதனையை சீக்கிரம் முடித்து விடுகிறேன்" என்று சொன்னான்.

அவன் சொன்னதைக் கேட்டவுடன் அவன் ஒருவேளை வீட்டைச் சோதனை போட்டு விட்டு போய் விடுவானோ என்ற நப்பாசையில் பயத்துடன் வேகமாகச் சென்று வீட்டில் இருந்த இரண்டு இரும்பு பெட்டிகளையும் எடுத்து வந்து அவன் முன் வைத்தாள். "திறந்து காட்டு" என்று கட்டளை இட்டான் தங்கராசு.

அங்கிருந்த ஒரு ஸ்டீல் நாற்காலியில் அமர்ந்து கொண்டு பூங்கொடி குனிந்து பெட்டியைத் திறப்பதை ரசித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் அந்த மூர்க்கத்தனமான இன்ஸ்பெக்டர். பூங்கொடி குனிந்து பெட்டியைத் திறந்தபொழுது அவளது திரண்ட பின்னழகையும், குனிந்திருந்தபோது செழித்து கொழுத்த மார்புகளையும் அணு அணுவாக பார்த்து ரசித்தான். அவனது கழுகுப் பார்வை தன்னை துளைத்துப் பார்ப்பதை உணர்ந்த அந்த ஏழைப் பெண் கூனிக் குறுகினாள்.

அதிக நாளாகவே தனது காமப் பசிக்கு தீனி கிடைக்காமல் இருந்ததால் தங்கராசுவுக்கு இந்த தருணத்தை பூரணமாக அனுபவித்து விடவேண்டும் என்ற ஆவல் எழுந்தது. அவனது ஆண்மை எழுந்து யூனிபாரத்துக்குள் புடைக்கத் தொடங்கியிருந்தது. "சரி, பெட்டிக்குள் ஒன்றும் இல்லை. வேறு எங்கு ஒளித்து வைத்திருக்கிறாய்?" என்று மிரட்டினான். பூங்கொடி "சார், நாங்கள் எடுக்கவில்லை" என்று ஒப்பாரி வைக்கத் தொடங்கினாள். அவள் சத்தத்தை அடக்குவதற்காக அவளது கன்னத்தில் ஒரு அறை விட்டான் அந்த கொடூர இன்ஸ்பெக்டர். அந்தத் தாக்குதலில் நிலை குலைந்து போனாள் அந்த பேதை.

[jay]

"இங்கு பாரடி பெண்ணே! ஒழுங்காக என் விசாரணைக்கு ஒத்துழைத்தால் நான் உன்னையும் உன் அண்ணனையும் விட்டு விடுவேன். இல்லாவிட்டால் ஒரு நகையை எடுத்து அதை உங்கள் வீட்டில் இருந்து சோதனையில் பிடித்தேன் இன்று நான் கூறினால் உன் அண்ணனுக்கு எத்தனை வருடம் ஜெயில் தண்டனை கிடைக்கும் என்று தெரியுமா?" என்று கேட்டதும் முதல் அடியில் இருந்து மீளாத பூங்கொடிக்கு இன்னும் சம்மட்டியால் அடித்தது போன்ற உணர்வில் துவண்டாள். "சரி, முதலில் சத்தம் போடாமல் வாயை மூடிக் கொண்டு இரு. வாயைத் திறந்தால் முட்டியைப் பிய்த்து விடுவேன்" என்று லாத்தியை அவள் முட்டியில் மெதுவாகத் தட்டிக் கொண்டே கூறினான். பூங்கொடி தனது வாயை கைகளால் பொத்தியபடி அழுகையை அடக்க முயன்றாள். இல்லாவிட்டாலும் அவன் விட்ட அறையில் கதி கலங்கிப் போயிருந்த அவளுக்கு சத்தம் போடத் திராணியில்லை. அப்படியே சத்தம் போட்டாலும் கேட்கும் தூரத்தில் யாரும் இல்லை என்பதையும் உதவிக்கு யாரும் வர முடியாது என்றும் அவளுக்குப் புரிந்ததால் ‘கப் சிப்’ என்று அடங்கி விட்டாள்.

தங்கராசு குரூரமாக புன்னகைத்துக் கொண்டே அவளைச் சுற்றி மெல்ல மெல்ல வந்து அவளைக் காம போதையுடன் பார்த்துக் கொண்டே, "பெட்டியில் நகை ஒன்றும் இல்லை, சரிதான். ஆனால், உன்னுடைய உடைக்குள் ஒளித்து வைத்திருக்க மாட்டாய் என்று எனக்கு எப்படித் தெரியும்?" என்று கேட்டபடியே லாத்தியால் அவளது தாவணியில் மேலாக்கை மெதுவாகத் தள்ளினான். வாயைப் பொத்திப் பிடித்திருந்த அவளது கரங்கள் மார்புகளை மறைக்க முற்பட்டன.

தங்கராசு மிரட்டலுடன் "நான் சொன்னபடி ஒத்துழைத்தால் விட்டு விடுவேன். இல்லையென்றால் உன் அண்ணனின் கதியைப் பற்றி யோசித்துப் பார்" என்று கூறியபடியே அவளது கைவிரல்களில் லாத்தியால் மெல்லத் தட்டி மாற்றினான். அவள் நடுங்கியபடியே மூச்சு பட படக்க நின்றாள். அவள் பருவ எழுச்சி அந்த பயத்தில் ஏறி இறங்குவதைப் பார்த்த அவனுக்கு காமப்பசி இன்னும் அதிகமாகியது. "நான் சொன்னது காதில் விழவில்லையா? உன் உடைகளை அவிழ்த்துப் போடு. நகை இருக்கிறதா என்று சோதனை போட வேண்டும்" என்று அதட்டினான். பூங்கொடி நடுங்கியபடி "சார், என்னை விட்டு விடுங்கள், நான் ஒரு பாவமும் அறியாதவள்" என்று மெல்லிய முனகலுடன் கூறினாள்.

"நான் நினைத்தால் இப்பொழுதே உன்னை ஸ்டேஷனுக்குக் கொண்டு போய் எல்லா கான்ஸ்டபிள்களுக்கும் நடுவில் சோதனை போடமுடியும். அங்கு சென்றால் இன்று ராத்திரி முழுவதும் எல்லாரும் உன்னை கரும்பைப் பிழிவதுபோல் கற்பழித்து விடுவார்கள். நான் கூறுவது நீயும் உன் அண்ணனும் தப்பிக்க ஒரு வழிதான். சீக்கிரம் அவிழ்த்துப் போடு" என்று மிரட்டியவாறே தனது லாத்தியால் அவளது தாவணியின் மேலாக்கைத் தள்ளி கீழே விழ விட்டான். அவளது பருவ மேடுகள் இப்பொழுது பூரணமாக அவன் பார்வையின் சூட்டில் வெந்து கொண்டிருந்தன.

அச்சத்தில் துவண்டாள் இளம் கன்னி. நடுங்கியபடியே தரையை நோக்கி கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருந்த அந்த பெண்ணின் நாடியில் லாத்தையை வைத்து முகத்தை உயர்த்தினான் தங்கராசு. அச்சத்துடன் அவனை நோக்கிய பூங்கொடியைப் பார்த்தபடியே "சீக்கிரம் அவிழ்க்காவிட்டால், நானே கிழித்துப் போட வேண்டியிருக்கும்" என்று மிரட்டினான். அந்த கொடூரன் தான் நினைக்கும் எந்தச் செயலையும் செய்யத் தயங்க மாட்டான் என்று உணர்ந்த அந்த பேதை மனம் உணர்ந்து, அவன் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்பதால் நடுங்கும் விரல்களால் தனது ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளை அவிழ்க்கத் தொடங்கினாள்.

தங்கராசு திரும்பவும் நாற்காலியில் உட்கார்ந்து அவளது துகிலுரியும் படலத்தை கண்டு ரசிக்கும் பாணியில் சாய்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டான். அந்தப் பெண்ணுக்கும் இனியும் எதிர்ப்பு சக்தி அதிகம் கிடையாது என்பதையும் அவன் சொல்லும் எந்த கட்டளையையும் அவள் பின்பற்றுவாள் என்றும் அவனுக்குப் புரிந்தது.

பூங்கொடியின் வாளிப்பான மேனியழகு அவனை மயங்க வைத்தது. கீழே தொங்கிக் கொண்டிருந்த தாவணியில் பின்னால் அவளது வெள்ளை வெளேர் என்ற வயிறும் அதன் மத்தியில் அழகாகத் தெரிந்த தொப்புளும் அவனுக்கு ஆத்திரத்தை அதிகம் ஆக்கின. ஆனாலும் இரவு முழுவதும் பாக்கி இருப்பதால் சாதாரணமாக வேசிகளுடன் உறவு கொள்வது போல் அல்லாமல் இன்று முற்றிலும் புதிதான காம நாடகத்தை அமலாக்கி விடவேண்டும் என்ற திட்டத்தில் மிகவும் சாவகாசமாக நிறைவேற்ற முற்பட்டான் அந்த இன்ஸ்பெக்டர்.

தனது ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளை அவிழ்த்த பூங்கொடி நடுங்கிக் கொண்டே தயங்கி நிற்பதைப் பார்த்தி, தங்கராசு மீண்டும் அதட்டினான் ".....ம்..... கொக்கியை அவிழ்த்தால் போதாது. முழுவதுமாக அவிழ்த்து விடு" என்றான். பூங்கொடியும் கண்ணீர் வடிய அவளது ஜாக்கெட்டை கைகள் வழியாக இறக்கி அவிழ்த்து தரையில் போட்டாள். அந்த மங்கையின் கொங்கைகளின் திரட்சியை விலை குறைந்த உள் பாடிக்குள் இருந்து புடைத்துக் கொண்டிருந்த உருண்ட கோளங்களை ரசித்துப் பார்த்தபடியே அவனது யூனிபாரத்துக்குள் துடித்துக் கொண்டிருந்த ஆண்மையின் தடியை தடவிக் கொண்டான். மனதுக்குள் "இன்னும் கொஞ்சம் பொறுத்துக் கொள். உனக்கு நல்ல விருந்து காத்திருக்கிறது" என்று கூறிக் கொண்டான்.

"நகையை ஒளித்து வைத்திருந்தால் உள்பாடிக்குள் தானே வைப்பாய்? அதையும் அவிழ்த்துப் போடு" என்று அதட்டியதும் பூங்கொடி வேறு வழியில்லாமல் உள் பாடியையும் அவிழ்க்க, பூங்கொடியின் செழுமையான மார்பகங்கள், கட்டிப் போட்டிருந்த கன்று துள்ளிக் கொண்டு விடுதலை பெற்று ஆட்டம் போட்டதை போதையுடன் பார்த்து ரசித்தான் அந்த சட்டத்தின் காவலன். அந்த உருண்ட பந்து போன்ற மாங்கனிகளைச் சுவைக்க ஆவலுடன் சப்புக் கொட்டிக் கொண்டான் தங்கராசு. அதன் இளம் கறுத்த முனைகளை பிழிந்து பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆவலும் அவனது காமப் பசியைப் பன்மடங்காக்கியது.

இப்பொழுது பாதி நிர்வாண நிலையில் நின்ற பூங்கொடி கூனிக் குறுகி அவனது பார்வையில் இருந்து எப்படி தப்பிப்பது என்று குழம்பினாள். அந்த காம வெறியனோ விருந்துக்குத் தயாராகத் தொடங்கினான். மீண்டும் அதட்டலுடன் அவளை மிரட்டி, நான் ஒவ்வொன்றாக சொல்ல வேண்டுமா? பாக்கியையும் உடனே அவிழ்த்துப் போடு" என்றவுடன் அவள் அவசரமாக தொங்கிக் கொண்டிருந்த தாவணியை இடுப்பில் இருந்து உருவிக் கீழே போட்டாள். இப்பொழுது அவளது மேனியில் அவளது பாவாடை மாத்திரமே இருந்தது. அந்தப் பாவாடையையும் அதன் நாடாவை மெல்ல அவிழ்த்து விட கீழே தரையை நோக்கி விழத்தொடங்கிய கடைசி டையை அவள் கைகள் தன்னையும் அறியாமல் பிடித்து நிறுத்த, "........ம்....." என்று அவன் அதட்ட பாவாடையும் அவள் கால்களின் கீழே விழுந்து அவளது பூரண அழகை அவனுக்கு காட்சியளித்தது.

கூனிக் குறுகி நின்ற அந்தக் கன்னி அந்தக் கயவனின் தீய விழிகள் தன் மேனியை மொய்ப்பதைக் காண மறுத்துத் தன் கண்களை இரு கைகளாலும் பொத்திக் கொண்டு தேம்பி தேம்பி சத்தமிலாமல் அழுதாள். ஈவிரக்கமில்லாத அந்த போக்கிரி போலீஸ்கார இன்ஸ்பெக்டரோ "என் பக்கத்தில் வா! எங்காவது ஒளித்து வைத்திருக்கிறாகா என்று நன்றாக சோதனை போடட்டும்" என்று ஆணையிட்டான். அச்சத்தில் நடுங்கிக் கொண்டே வந்த அந்த மாதுவின் பிறந்த மேனி அழகை நன்றாக அருகில் ரசித்துப் பார்த்தான் தங்கராசு.

அவன் கட்டளையை மீற அச்சப்பட்டுக் கொண்டே பூங்கொடி தள்ளாடி தள்ளாடி அவன் அருகில் சென்றாள். தங்கராசு அவளது பிறந்த மேனியை அணு அணுவாக ரசித்துப் பார்த்து மகிழ்ந்தான். அவளது வாழைத் தொடைகளையும் கால்களுக்கு நடுவே முக்கோண பெண்மையின் சின்னத்தையும் அதன் மீது இளம் புல் போன்று மெத்தென்று வளர்ந்திருந்த முடியையும் பார்த்த அவனுக்கு இன்னும் வெறி அதிகமாகியது. மெதுவாக தனது கையில் இருந்த லாத்தியை வைத்து அவளது தொடைகளை விரித்து வைத்தி நிற்க வைத்தான். தொடைகளுக்கு நடுவே திளங்கி ஒளிவீசிக் கொண்டிருந்த அவளது பெண்மையின் துவாரத்தில் லாத்தியை மெல்ல நுழைக்க அவள் வலியால் துடித்தாள். "சரி சரி, உள்ளே ஒளித்து வைக்கவில்லையே?" என்று கேட்டு விட்டு "திரும்பி நில்" என்று கட்டளையிட்டான்.

பூங்கொடி திரும்பி நிற்கவும் அவளது பின்னழகு அவனது காமப் பார்வைக்கு ஆளானது. அவளது பருத்து திரண்ட குண்டிகள் அவனது ண்மையை இன்னும் அதிகமாகத் தீண்டி விட அவன் பொறுமையை முற்றிலும் இழந்து கொண்டிருந்தான். சோதனை செய்யும் சாக்கில் அவளது பின்னழகு கோளங்களையும் விரித்து அந்த பின் ஓட்டையயும் நன்றாக பரிசோதித்துப் பார்த்தான். அவளை மண்டியிட்டு தலையை தரையில் குனிந்து பின்பாகத்தை நன்றாக உயர்த்தி வைக்கச் சொன்னான். பின் துவாரத்தையும் லாத்தி வைத்து திருகி அவள் வலியால் மீண்டும் துடிக்க அதைக் கண்டு ரசித்து மகிழ்ந்தான். பிறகு பக்கத்தில் இருந்த மேசையில் இருந்த தேங்காய் எண்ணையை எடுத்து அவளது குண்டி துவாரத்தில் சிறிது ஊற்றினான். தனது நடு விரலை அதன் உள்ளே செலுத்த அந்த மங்கை வலியால் துடித்து "அம்மா...." என்று கதறினாள். ஈவிரக்கமில்லாத அந்தக் கயவனோ விரலை இன்னும் உள்ளே செலுத்தினான். அவளது சத்தத்தை அடக்க மறு கையால் அவளது புட்டங்களில் பளீர் என்று அடித்து "சத்தம் போடாமல் சும்மா இரு" என்று அதட்டினான்.

பூங்கொடி வலியால் துடித்துக் கொண்டே தரையில் படுத்து கேவிக் கேவி அழத்தொடங்கினாள். அவள் தலை முடியைப் பிடித்து இழுத்த தங்கராசு அவள் முகத்தைத் திருப்பினான். அவளது கன்னத்தில் இரண்டு அறை கொடுத்து விட்டு, "சத்தம் போட்டால் கொன்று விடுவேன்" என்று மிரட்டி விட்டு அவளை மல்லாக்காகப் படுக்க வைத்தான். பக்கத்தில் கிடந்த அவளது உள் பாடியை அவளது வாயில் திணித்து அவள் சத்தம் போடுவதை முற்றிலும் தடுத்தான்.

அவனது தாக்குதலால் நிலைகுலைந்து போயிருந்த பூங்கொடி துவண்டு தரையில் படுத்திருந்தாள். வாயில் துணி நிறைக்கப் பட்டதால் அவளுக்கு மூச்சு முட்டியது. இந்தக் கயவனிடம் வந்து மாட்டிக் கொண்டோமே என்ற இயலாமை அவளை வாட்டியது. இவ்வளவு நேரம் சோதனை என்ற பெயரில் தன்னை இவ்வளவு இம்சை பண்ணியவன் இப்பொழுது தன் கற்பையும் சூறையாடப் போகிறான் என்ற உணர்வு அவளை ஆட்கொண்டது. என்னதான் முடியாவிட்டாலும், எதிர்த்தால் தன் அண்ணனின் எதிர்காலம் பற்றியும் கவலை அவளைச் சூழ்ந்து கொண்டதால் எப்படியாவது பொறுத்துக் கொண்டு தன் அண்ணனைக் காப்பாற்றுவது என்ற முடிவுக்கு வந்தாள்.

தங்கராசு இனியும் தாமதிப்பதில் அர்த்தம் இல்லை என்ற நிலையை எய்தி விட்டான். மெல்ல மெல்ல தனது காலணிகளின் உள்ள பூட்ஸையும் ஸாக்ஸையும் அவிழ்த்து பக்கத்தில் வீசினான். தனது யூனிஃபார ஷர்ட்டையும் பான்டையும் அவிழ்த்து தன் இருந்த நாற்காலியில் தொங்க வைத்தான். இன்னும் ஒரு கணத்தில் பனியனையும் அண்டர்வெயரையும் அவிழ்த்து நாற்காலியில் போட்டு விட்டு பூரண நிர்வாண நிலையில் பூங்கொடியின் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தான்.

இப்பொழுது பிறந்த மேனியாக தன் அருகில் நிற்பதைக் கண்டு பீதி அடைந்தாள். பயத்தில் சத்தம் எழுப்ப முயன்றாலும் தனது வாயில் திணிக்கப் பட்டிருந்த துணியால் சத்தம் வெளியே வரவில்லை. இன்ஸ்பெக்டர் தனது யூனிபாரம் இல்லாமல் அவனது லாத்தி மட்டும் கால்களின் நடுவே இருந்து துருத்திக் கொண்டிருப்பதுபோல் அவனது சுண்ணி துடித்துக் கொண்டிருந்ததைக் கண்ட பூங்கொடி மீண்டும் அச்சத்தில் திரும்பி படுத்துக் கொள்ள முயன்றாள். அந்த கிராதகனோ, அவள் திருப்பிப் படுத்ததை எதிர்ப்பு என்று அர்த்தப் படுத்திக் கொண்டு மீண்டும் அவளது குண்டியில் சுள் சுள் என்று இரண்டு அடி வைத்து "மரியாதையாக திரும்பிப் படு. இல்லாவிட்டால் இன்னும் அதிகமாக அடி வாங்க வேண்டி இருக்கும்" என்று முழங்கினான்.

பூங்கொடி வலியால் துடித்துக் கொண்டே திரும்பி மல்லாக்காகப் படுத்தாள். தங்கராசுவின் காமவெறி இன்னும் அதிகமாகத் தொடங்கியது. அவளது மாங்கனிகளைச் சுவைக்கும் படலத்தில் ஈடுபட்டான். அவளது மார்பகங்கள் அவனது முரட்டுத் தாக்குதலை சமாளிக்க முடியாமல் திண்டாடின. அவனது முரட்டுக் கரங்கள் இருகனிகளையும் பற்றி பிசையத் தொடங்கின. இரு கனிகளின் காம்புகளையும் தனது இரு விரல்களுக்குள் அழுத்திப் பிடித்து இழுக்க பூங்கொடி வலியால் துடி துடித்தாள். அவள் துடிக்கத் துடிக்க தங்கராசுவின் வெறி அதிகமாகவே செய்தது. அவன் அவளது மாங்கனிகளை தனது வாயில் எடுத்து சுவைத்தான். பசி தணியாததால் கடித்துக் குதறவும் அவள் வலியால் துடித்துப்போனாள்.

மேலே சுவைக்க சுவைக்க அவனது கைகளோ கீழே சென்று அவளது பெண்மையின் பெட்டகத்தை ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கியிருந்தது. மானை வேட்டையாடும் புலிபோல் அவளது மார்பில் கடித்துக் குதறிக் கொண்டிருந்த தங்கராசு, எழும்பி தான் அடையப் போகும் பெட்டகத்தைப் பார்க்க விழைந்தான். வலியால் துடித்துக் கொண்டிருந்த பூங்கொடியோ கால்களை இறுக்க மூடிக் கொண்டு தன் வலியை மறக்க முயன்று கொண்டிருந்தாள். இதைக் கண்டு கோபம் கொண்ட தங்க ராசு, பூங்கொடியின் தொடைகளின் இரண்டு அறை வைத்தான். கால்களை நன்றாக விரித்து வைத்தான். பூங்கொடியின் இன்பப் பெட்டகம் அவனது தாக்குதலில் நிலை குலைந்து போனாலும் ரோஜா மலர் போல விரிந்து காட்சி அளித்தது.

தங்கராசு அவளது விரிந்த தொடைகளின் நடுவே பிரகாசித்திக் கொண்டிருந்த அவளது பெண்மையின் துவாரத்தை ஆசை தீர கண்டு ரசித்தான். அவனது ண்மையின் தடியோ அவனது லாத்தி போல திரண்டு எழுந்து நின்று ஆட்டம் போட்டு துடித்துக் கொண்டிருந்தது. தங்கராசு எண்ணெய் பாட்டிலை எடுத்து அவளது யோனி துவாரத்தில் ஊற்றி அவளது எஞ்ஜினை ஓட்டுவதற்கு தயாரக்கினான். பூங்கொடி தனது கால் நடுவே ஏதோ ஊற்றப் படுவது போல் உணர்ந்து கண்ணைத்திறக்க அந்த முரடன் பிறந்த மேனியாக தன் அருகில் நிற்பதையும் அவனது கால் நடுவே இருந்த புதர் போன்ற முடிகளுக்கு நடுவே கருத்த நிறமுள்ள அவனது தடி துடித்து நிற்பதையும் கண்டு அவளுக்கு மூச்சே நின்று விடும் போல இருந்தது.

இன்ஸ்பெக்டர் தங்கராசு பிறந்த மேனியாக தான் மண்டியிட்டு அதே நிலையில் நிராதரவாக மல்லாகாகப் படுத்துக் கொண்டிருந்த அந்த ஏழைப் பெண்ணின் அருகில் இருந்தான். அவனது துடித்து நின்ற ண்மை அவளது அண்மையில் எட்டங்குல நீளத்திற்கு துருத்திக் கொண்டிருந்தது. அவள் அச்சத்தில் தொண்டை வரண்டு போய் மான் விழிகள் மலங்க மலங்க என்ன செய்யலாம் என்று துடித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவன் அடித்த அடிகளில் பூங்கொடியின் கன்னங்களும் பின் பாகங்களும் தொடைகளும் விண் விண் என்று வலித்தது.

தங்கராசு இனி அவளிடம் இருந்து எதிர்ப்பு சக்தி சற்றும் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, இனி அவளிடம் முரட்டுத்தனத்தைப் பயன்படுத்த அவசியம் இல்லை என்று கருதி, மெதுவாக அவள் வாயில் இருந்து திணித்திருந்த உள்பாடியை உருவி எடுத்து "சத்தம் போட்டாயென்றால் கொன்று விடுவேன்" என்று மெல்லிய குரலில் மிரட்டிவிட்டு, நன்றாக அருகில் இருந்தவாறு அவளது பருவப் பிளவை ஆராய முற்பட்டான். எண்ணெய் ஊற்றப் பட்ட அவளது பெண்மையின் விளக்கு பிரகாசமாக எரிந்தது போல் காட்சி தந்தது. பூங்கொடி தனது இனிய காதலன் ராமனுக்குக் கூட காண்பிக்காமல் காத்து வந்த தனது அந்தரங்கம் இந்தக் கயவனின் காமப் பார்வையில் வெட்ட வெளியாகியிருப்பதை நினைத்து வெப்பத்துக்குள் வெந்து கொண்டிருந்தாள்.

அந்தக் கிராதகனோ தனது கழுகுப் பார்வையால் அவளையும் அவளது பிட்டு வைத்த அப்பம் போல் காட்சி தந்து கொண்டிருந்த தேன் கூட்டையும் நோட்டமிட்டபடி மெல்ல மெல்ல வருடத் தொடங்கினான். தனது வலது கை நடு விரலை உள்ளே நுழைத்து ஆராயத் தொடங்கியபொழுது, பூங்கொடிக்குத் தன் எதிர்காலமே அஸ்தமிப்பதுபோல் உணர்வு ஏற்பட்டது. தனது காதலன் அங்கு கைவைக்க முற்பட்ட பொழுதெல்லாம் தடை விதித்த அவள் இப்பொழுது எவனோ ஒருவன் தன் பெண்மைக்குள் விரலை விட்டு விட்டானே என்று நினைத்து மனதுக்குள் அழ முடிந்ததே தவிர குரல் எழுப்பக்கூட அவளுக்கு தைரியமோ சக்தியோ இல்லை. ஆனாலும் முதலில் லாத்தியை வைத்து அவன் அழுத்தியபோது இருந்த வலி இப்பொழுது அவளுக்கு இல்லை. மேலும் எண்ணெய்ப்பசையில் நனைந்திருந்ததாலும் அவன் முற்றிலுமாக விரலை உள்ளே செலுத்த முயலாமல் மேல்வாக்கில் வைத்தவாறே தடவிக் கொண்டிருந்ததாலும் இவ்வளவு நேரம் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த வேதனையிலும் அவமானத்திலும் ஒரு இனம் புரியாத வெப்பம் கால்களுக்கு நடுவே ஏற்பட்டது. தன்னையும் அறியாமல் தன் கால்கள் விரிந்து கொண்டது.

பூங்கொடி இந்தக் கொடியவனிடம் இருந்து இரக்கத்தை எதிர்பார்க்க முடியாது என்று நினைத்தாலும் தன் கற்பு சூறையாடப் படுவதை எந்த விதத்திலாவது காக்க முடியுமா என்று யோசித்தவாறே, கைகளைக் கூப்பியவாறு கண்ணீர் மல்க "சார்! என் கற்பை மட்டும் கெடுத்து விடாதீர்கள். நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் செய்கிறேன். என் கற்பு போனால் எனக்கு தற்கொலை செய்வதைத் தவிர வேறு வழியே இல்லை" என்று ஈனக் குரலில் முனகினாள். இன்ஸ்பெக்டர் இதைக் கேட்டவுடன் யோசிக்கவே செய்தான். இவள் ஏதாவது இசகு பிசகாக செய்து வைத்தால் கேஸ் கி விடும். அதனால் வேறு வழியில் தன் காம தாகத்தைத் தீர்த்துக் கொள்ளலாம். நாகவேல் மனைவி சாரதா வேறு தனக்கு விருந்து கொடுப்பதாகக் கூறியிருக்கிறாள். அதனால் இவளைத் தனது ஆண்மையை வாயால் சுவைக்கச் சொல்லி இன்பம் பெறலாம். இந்த அளவுடன் நிறுத்தினால் அவளும் வெளியே ஒன்றும் சொல்ல மாட்டாள் என்றும் திட்டவட்டமாகக் கூற முடியும் என்று எண்ணியவாறு அவள் தாடையை ஒரு கையால் பிடித்து உயர்த்தியபடி "சரி பெண்ணே, நான் சொல்லுகிறபடி நடந்து கொண்டால் உன்னைக் கற்பழிக்காமல் விட்டு விடுகிறேன்" என்று சொல்லி எழுந்து பக்கத்தில் உள்ள நாற்காலியில் அமர்ந்து கொண்டான்.

பூங்கொடிக்கு தன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. தன் பக்கம் சிறிதாவது நல்ல காலம் இருக்கிறது என்று எண்ணிய போது இன்ஸ்பெக்டர் அவளிடம் "எழுந்து நில்" என்று கட்டளையிட்டான். அவள் மனம் இவ்வளவு நேரம் இருந்த பயத்திலும் பீதியிலு இருந்து ஓரளவுக்கு விடுபட்டபோதிலும், இந்த முரடன் வேறு என்ன செய்ய சொல்லப் போகிறானோ என்று கேள்விக் குறியுடன் எழுந்து நின்றாள். பிறந்த மேனியாக எழுந்து நின்ற அந்தத் தங்கச்சிலையைக் கண்டு அவன் ஆண்மை இன்னும் தாளம் போட்டது. அவள் மாங்கனிகள் எழுந்து நின்றவுடன் மெல்லிய ட்டத்துடன் துள்ளிக் கொண்டு நின்றன. "என் முன்னால் வந்து மண்டியிட்டு உட்கார்" என்று கூறினான். அவள் முழங்காலிட்டு அவன் கால்களின் நடுவே இருந்தாள். அவனது முக்கால் அடி செங்கோல் தன் முகத்திற்கு வெகு அண்மையில் விண் விண் என்று துடித்துக் கொண்டிருந்ததை அச்சத்துடன் நோக்கியவாறு மண்டியிட்டாள்.

[jay]

தங்கராசு நாற்காலியில் நன்றாக வசதியாக சாய்ந்தவாறு "இன்னும் பக்கத்தில் வா!" என்றான். இப்பொழுது பூங்கொடிக்கு அவன் மனதில் என்ன நினைக்கிறான் என்று ஓரளவுக்கு புரிந்தது. ஆனாலும் ஆபத்துக்குப் பாவமில்லை, தலைக்கு வந்தது தலைப்பாகையோடு போகிறதே என்று மனதுக்குள் நன்றி உணர்வே ஓங்கி நின்றது. அவள் மண்டியிட்டபடியே இன்னும் அருகில் அவன் கால்களுக்கு நடுவே வந்து இருந்தாள். அவள் முகம் அவனது ஆண்மைக்கு வெகு அருகில் இருந்தது.

தங்கராசு அவளை ஊக்குவிப்பதற்காக அவளது வலது கரத்தைப் பிடித்து அவனது ஆயுதத்தில் வைத்தான். பூங்கொடி தனது காதலன் ராமனின் வாழைப் பழத்தை மூன்று தரம் சுவைத்திருந்தாள். அதனால் அந்த அளவுக்கு அவள் அச்சப் படாவிட்டாலும், அவனது எட்டங்குல செங்கோல் அவளது கைகளுக்குள் துடித்து ஆட்டம் கண்டதால் சிறிது பிரமிப்பு ஏற்பட்டது. அந்த செவ்வாழையை அதன் முனையில் தோல் பாதி உரிந்து காட்சி அளித்ததை வெகு அண்மையில் இருந்து கண்டாள். அதன் நுனியில் இருந்த துவாரத்தில் இருந்து அவனது காம நீர் கசிந்து வந்து கொண்டிருந்தது. தன் காதலனுடன் அவள் சாதாரணமாக சிறிது நேரம் ஆட்டி விட்டு சிறிது நேரம் சப்புவாள். பின்னர் அது துடிக்கும் பொழுது வெளியில் எடுத்து அவன் தனது ஆசைவெள்ளத்தைப் பீய்ச்சி விடுவான். அதை கைகளில் இருந்து தாவணியில் துடைத்துக் கொண்டு இருவரும் அவசரமாக அண்ணன் வந்து விடுவானோ என்ற அச்சத்தில் பிரிந்து விடுவார்கள்.

பூங்கொடி தங்கராசுவின் வெள்ளரிக் காயை மேலும் கீழும் மெதுவாக ட்டத் தொடங்கினாள். இன்ஸ்பெக்டருக்கு அவளுக்கு இந்தச் செயலில் முன் அனுபவம் இருக்கிறது என்பது புரிந்தது. "இதற்கு முன்னால் யாரையாவது சப்பி இருக்கிறாயா?" என்று அவன் பூங்கொடியைக் கேட்டான். அவள் ஒன்றும் கூறாமல் மெல்ல மெல்ல ட்டுவதைத் தொடர்ந்தாள். அவன் ஆண்மையின் துடிப்பு இன்னும் அதிகமாகி விறைப்பு திண்ணம் உச்ச நிலையில் எய்தியது. அவன் பூங்கொடியின் தலை முடியைப் பிடித்து தனது பக்கம் இழுத்து அவள் முகத்தை தனது ண்மையை நோக்கி இழுத்து, "சீக்கிரம், வாய்க்குள் வைத்து சப்பு" என்று கட்டளையிட்டான்.

தங்கராசுவின் வாழைப் பழத்தை நோக்கி இழுக்கப்பட்ட அவள் முகம் அவனது ஆண்மையில் சென்று இடித்தது. அவனது கசிவு அவளது கன்னத்தில் பிசுபிசுப்பு உண்டாக்கியது. அவள் மெதுவாக தனது இதழ்களை விரித்து அந்த செங்கோலைத் தனது வாய்க்குள் வைக்க முற்பட்டாள். அதன் அளவு தனது வாயை நிறைத்து அடைத்து விட்டதால் மூச்சே நின்று விடும் போல இருந்தது. ஆனாலும் அவன் சொன்னபடி வாயில் வைத்து சப்பத் தொடங்கினாள். அதன் நுனியில் இருந்த கசிவில் உப்புக் கரிப்பின் சுவை தென்பட்டது.

அவள் சப்பச் சப்ப தங்கராசுவின் உச்சக் கட்டம் அண்மையை அடைந்து கொண்டிருந்தது. அவன் அவளது தலை முடியைப் பிடித்து முன்னும் பின்னும் இழுத்து தனது ண்மையை அவளது வாய்க்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் ட்டுவது போல் செயல் பட வைத்தான். இந்தச் செயலை இதுவரை அவன் அனுபவித்ததே இல்லை. பூங்கொடிக்கோ தனது தொண்டை வரை அவனது செங்கோல் சென்று இடிப்பதுபோல் இருந்தது. ஆனாலும கற்பைக் காத்துக் கொண்ட திருப்தியிலும் அண்ணனைக் காப்பாற்ற செய்யும் தியாகமாகவும் நினைத்து அவள் முன்னும் பின்னும் ட்டி நாக்கினால் சுழற்றி நக்கி நக்கி சப்பினாள்.

பூங்கொடியின் சப்பலால் பூரண இன்பத்தை அடைந்த தங்கராசு அவளது தலையை ஒரு கையால் இறுக்க பிடித்துக் கொண்டான். ஒரு கையால் கீழே அவளது மார்பின் காம்பை இரு விரல்களுக்கு நடுவே பிடித்து திருகினான். தனது ஒரு காலில் பெரு விரலால் அவளது தொடைகளின் நடுவே அவளது இன்பப் பெட்டகத்தில் மீது உரசினான். அவனது இந்தச் செயல்களாலும், பெரும் துன்பம் நீங்கியது என்ற உணர்வினாலும் அவளுக்கும் சுகம் தோன்றியது. மண்டியிட்டபடியே அவனது கால் விரலில் தனது பெண்மை உராய்வதில் வேகத்தை தானும் அதிகமாக்கியபடியே சப்புவதைத் தொடர்ந்தாள்.

தனது காதலன் கூடத் தொடாத அந்தரங்கங்களில் ஒரு அன்னியன் லாத்தியையும் கைவிரலையும் வைத்து விட்டான் என்ற அவமானத்தில் அவள் கூனிப் போயிருந்தாலும், கற்பைச் சூறையாடவில்லையே, கன்னித் திரையைக் கிழிக்க வில்லையே என்ற மகிழ்வில் அவள் பெண்மை இப்பொது நன்றியுணர்வில் இன்பத்தையும் கண்டது. கால் உரச உரச இதுவரை அடைந்திராத புதிய இன்ப உணர்வு அதிகமாகியது.

இன்ஸ்பெக்டர் தங்கராசுவோ அவளது பவள இதழ்களின் சுவைப்பில் தனது ண்மை ட்டம் போட்டு கசிவு அதிகமாகி அவன் உச்சக் கட்டத்தை அடைந்து கொண்டிருந்தான். அவனது விறைப்பு திடீர் என்று இன்னும் அதிகமாகி தனது வாயை முழுவதுமாக அடைத்து விட்டதைப் போன்று பூங்கொடி உணர்ந்தாள். அவன் கைகளோ தனது தலையைப் இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்தன. "... " என்று முனகியபடியே அவன் இன்னும் விறைப்படைந்தான். அவன் உடல் முழுவதும் விறைப்படைவதை பூங்கொடியால் உணர முடிந்தது. னால் அவள் சற்றும் எதிர்பார்க்காமல் தனது வாய்க்குள் அவனது கஞ்சி போன்ற இன்ப வெள்ளம் பீய்ச்சி தனது வாயை நிறைத்தது. ஐந்து ஆறு தடவை துடி துடி என்று துடித்து ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு ஸ்பூன் அளவு தனது வாய்க்குள் அவனது காம நீர் பாய்ச்சப் பட்டது, வாய் நிறைந்து இதழ்கள் வெளியேயும் வழிந்தது. தலையை இறுக்கமாகப் பிடித்திருந்ததால் அவளுக்கு அதை விழுங்குவதைத் தவிர வேறு வழி இல்லாததால் மெல்ல மெல்ல தனது நாக்கு வழியாக தொண்டைக்குள் விழுங்கினாள். தனது தொண்டைக்குள் சூடாக அவனது பிசுபிசுப்பு இறங்கிச் சென்றபோது பூங்கொடி மருந்தை விழுங்குவது போல் கண்ணை இறுக்கமாக மூடிக் கொண்டாள்.

தங்கராசு அந்த இன்ப மயக்கத்தில் அவளது தலையப் பிடித்து சிறிது நேரம் மயங்கியே உட்கார்ந்திருந்தான். பூங்கொடி சிறிது நேரத்தில் அந்த செங்கோல் தனது விறைப்பை இழந்து தனது வாய்க்குள்ளேயே சின்ன அளவாகியதை உணர்ந்தாள். மெல்ல மெல்ல தங்கராசு அவள் தலையை விடுவித்தான். பூங்கொடியும் பின்னால் எழுந்து உட்கார்ந்து அருகில் கிடந்த தன் தாவணியை எடுத்து தன் வாயையும் கைகளையும் துடைத்துக் கொண்டாள்.

தனது நிர்வாண கோலத்தை தனது தாவணியால் மூடிக் கொள்ள முற்பட்டு னால் அந்த முரடன் என்ன சொல்வானோ என்ற அச்சத்தில் பாதி மறைத்தும் பாதி மறைக்காமலும் அவனைக் கேள்விக் குறியுடன் பார்த்துக் கொண்டு மண்டியிட்டு இருந்தாள். "சரி, உடைகளை மாட்டிக் கொள், சோதனை முடிந்து விட்டது" என்றபடியே தங்கராசுவும் எழுந்து தனது யூனிபாரத்தை எடுத்து அணிந்து கொண்டான். அவள் அவசர அவசரமாக தனது உள் பாடியையும் பாவாடையையும் மாட்டிக் கொண்டு தாவணியையும் எடுத்து மார்புக்கு மேல் போட்டு ஒரு விதமாக நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டே அவன் முன்பு பட்ட அவமானத்தை மறக்க முயன்று தலை குனிந்து நின்று கொண்டிருந்தாள். தங்கராசு யூனிபாரம் முழுவதும் அணிந்து கொண்டு தனது தொப்பியையும் எடுத்து வைத்துக் கொண்டு லாத்தியைக் கையில் எடுத்து அவள் நாடியின் அடியில் வைத்து முகத்தை உயர்த்தியவாறே "இங்கு பாரடி பெண்ணே! நான் என் கடமையைச் செய்வதற்காக சோதனை போடுவதற்காகத்தான் இங்கு வந்து சென்றேன். இதற்கு மேல் ஏதாவது வெளியில் சொன்னால் கொன்று விடுவேன். உன் அண்ணனுக்கும் விமோசனம் கிடைக்காது. நான் உன்னை என்ன வேண்டுமென்றாலும் செய்திருக்கலாம். ஆனால் பெரிய மனது பண்ணிதான் இதோடு விட்டேன். அதனால் மூச்சு விடக் கூடாது, தெரிகிறதா?" என்று அதட்டலுடன் கேட்டான். பூங்கொடி கை கூப்பியபடி, "ஐயா, நான் ஒன்றும் சொல்ல மாட்டேன், தயவு செய்து என் அண்ணனை உடனே விட்டு விடுங்கள் சார்!" என்று கெஞ்சினாள்.

தங்கராசு, "விசாரணை முடிந்த பிறகுதான் அவனை வெளியில் விட முடியும். ஒன்றிரண்டு நாள் ஆகலாம். நான் அந்த அம்மாவிடம் பேசிப் பார்க்கிறேன். ஆனால் உன் அண்ணனிடம் சாரதா அம்மாவைப் பற்றி நாகவேல் சாரிடம் ஒன்றும் சொல்லக் கூடாது என்று சொல். அவன் ஒத்துக் கொண்டால் நான் அவர்களை அந்த புகாரை வாபஸ் வாங்கிக் கொள்ள சொல்லிப் பார்க்கிறேன். பெரிய இடத்துப் பகை நல்லது அல்ல" என்று புத்திமதி சொன்னான். அவளும் தலையாட்டினாள். அவன் அங்கிருந்து புறப்பட்டுப் போகும் முன் அவள் இதழ்களில் இணத்து ஒரு முறை கூட முத்தம் கொடுத்து விட்டு அவளது மிருதுவான மார்பகங்களை மீண்டும் ஒருமுறை பிடித்து அமுக்கி விட்டு கண்ணடித்து விட்டு போனான்.அப்பொழுது மணி ஒரு மணிக்கு மேல் இருக்கும். அவ்வளவு இம்சைக்கு பிறகும் அவள் இப்பொழுது அமைதியாக கதவைப் பூட்டி விட்டு நாற்காலியில் இருந்து சாய்ந்தாள்.

தொடரும்

[jay]

Part II
இன்ஸ்பெக்டர் தங்கராசுவின் காமலீலைகள் - 2

எழுத்தாளர்: காமராஜன்

பூங்கொடி கண்ணாடியின் முன்பு சென்று நின்று தன்னையே ஆராயத் தொடங்கினாள். கன்னத்தில் அறைந்ததில் கன்னம் சிவந்திருந்தாலும் கைவிரல் அடையாளம் பதியும் அளவுக்கு மோசமாக இல்லை. அதுபோல் அவளது ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளை அவிழ்த்து உள்பாடியையும் நீக்கி தனது மார்பகங்களையும் பார்த்தாள். அங்கும் நன்றாக சிவந்து இருந்தது. ஆனால் நாளைக்கு சரியாகி விடும் என்று தோன்றியது. திரும்பவும் மேல் டைகளை சரி செய்து கொண்டு, பாவாடையை து¦க்கிப் பார்த்தாள். தனது விரலால் கால்களின் நடுவேயும் பின்னழகு நடுவேயும் எண்ணெய் பிசுபிசுப்பு இருந்ததால் குளியல் அறைக்குச் சென்று குவளையில் தண்ணீர் எடுத்து எல்ல இடங்களையும் துப்புரவாகக் கழுவினாள். சோப்பு தேய்த்து எண்ணெய்ப் பசை நீங்க கழுவி விட்டு பின்னும் முன்னும் நன்றாக டவலை வைத்து துடைத்துக் கொண்டாள். துடைத்த பிறகு கைவிரலை வைத்துப் பார்த்த பொழுது வலி அதிகமாகத் தெரியவில்லை. ஆனால் உள்ளில் இருந்து கசிவின் நனைவு இருப்பதாகப் பட்டது. கைவிரல் பட்டதும் இன்பப் பொறி மீண்டும் தெறிக்க இத்தனை வலியிலும் தனக்கு ஒரு ஆசைப் பொறியும் வந்து இருக்கிறது என்ற உணர்வு அவளுக்குள் துணுக் என்று இருந்தது.

அந்த இன்ஸ்பெக்டர் தனது செங்கோலைத் தனது பெட்டகத்தில் திணித்திருந்தாலும் தான் அதை வரவேற்றே இருப்போமோ எந்த சந்தேகம் அவளுக்கு ஏற்பட்டதால் அவளுக்கு குற்ற உணர்வில் தலை குனிந்தாள். னாலும் தன் எதிர்காலத்தை நினைத்து காதலனிடம் ஒன்றும் கூறாமல் இருப்பதே நலம் என்று அவளுக்குப் பட்டது. அப்படி தலை போகிற காரியம் ஒன்றும் நடந்துவிடவில்லை அதனால் இதை மறந்து விடுவதே நல்லது என்று தோன்றியது. விளக்கை அணைத்து விட்டு பாயில் படுத்தவுடன் இத்தனை நேர யாசத்தில் உடனே துயில் அடைந்துவிட்டாள். காலை எட்டு மணி அளவில் கதவு தட்டப் படும் சத்தம் கேட்டு திடுக் என்று எழுந்தாள்.து¦க்கக் கலக்கத்தில் அவளுக்கு எங்கிருக்கிறோம் என்று கூட நினைவு வரவில்லை. மெல்ல மெல்ல இரவு நடந்த சம்பவங்களும் தான் பட்ட அவமானமும் அதில் பெற்ற வேதனையும் அதன் கூடவே சிறிது இன்பமும் எல்லாம் நினைவுக்கு வர, ஓடிச் சென்று கதவைத் திறந்தாள். அங்கு நின்று கொண்டிருந்தது அவள் இதயம் கவர்ந்த ராமன்.

ராமனைக் கண்டதும் பூங்கொடிக்கு ஓவென்று அழுகையே வந்து விட்டது. பூங்கொடியைப் பார்க்க அவள் வீட்டுக்குச் சென்றவன் அவள் இவ்வளவு தாமதமாக து¦ங்குகிறாளே என்ற வியப்பில் கதவைத் தட்டினான். இரவு முழுவதும் கவலையில் அழுது கொண்டே இருந்திருப்பாள் என்று அவனுக்குத் தோன்றியது.

பூங்கொடி அவனைப் பார்த்ததும் அழத் தொடங்கியதைப் பார்த்த ராமன், வெளியில் யாராவது பார்த்தால் தப்பாக நினைப்பார்களே என்று நினைத்து உள்ளே பிரவேசித்து கதவை சாத்தினான். பூங்கொடி இதுவரை தனியாக இருந்து பட்ட அவதியை நினைத்து மடை திறந்த வெள்ளம் போல் கண்ணீருடன் நிற்பதைக் கண்டவுடன் ராமன் அவள் தோள்களைப் பற்றி "பூங்கொடிக் கண்ணே, கவலைப் படாதே, நான் வந்து விட்டேனல்லவா?, ஸ்டேஷனுக்குச் சென்று ராஜப்பனைப் பார்த்து வருகிறேன், அவனை கூடிய சீக்கிரம் விடுதலை செய்து விடுவார்கள்" என்று றுதல் சொல்லி அவளை மெல்ல அரவணைத்தான். தனது மனம் கவர்ந்த கள்வனின் மார்பில் சாய்ந்த பூங்கொடி, அண்ணன் விடுதலைக்கு வேண்டிய ஏற்பாடுகளை தானே செய்து விட்டது தனக்குத் தெரிந்தாலும் அவனிடம் சொல்ல முடியாது என்ற நினைவில் அவனுடன் ஒன்றி நின்றாள். நேற்று வாட்டிய தனிமை இப்பொழுது அவளை விட்டு நீங்கியது.

ராமன் மெல்ல விலகியபடி, "என் அன்பே, நீ பல் தேய்த்து குளித்து உடை மாற்றி இரு. நான் ஒருமுறை இன்ஸ்பெக்டரைச் சென்று கண்டு வருகிறேன்" என்று சொல்லி விட்டு அவன் ஸ்டேஷனுக்குச் சென்றான். ஸ்டேஷனில் கான்ஸ்டபிள் "இன்ஸ்பெக்டர் விசாரணையை முடித்த பிறகுதான் எதுவும் சொல்ல முடியும் அவர் பத்து பதினொன்று மணிக்குதான் வருவார்" என்று சொன்னான். நண்பனை லாக் அப்பில் சென்று கண்டு றுதல் சொன்னான். ராஜப்பன் ராமனிடம் "பூங்கொடி தனியாக இருப்பாள். அவளைக் கவனித்துக் கொள்" என்று தழு தழுத்த குரலில் கூறினான். ராமன் கம்பிகளின் நடுவே தன் நண்பனின் கைகளைப் பிடித்தவாறு "பயப்படாதே, பூங்கொடியை நான் கவனித்துக் கொள்கிறேன். அவள் என் எதிர்கால மனைவி அல்லவா?" என்று கூறி விடை பெற்றுக் கொண்டு புறப்படும் நேரம் ஜீப்பில் இன்ஸ்பெக்டர் வந்து இறங்குவதைக் கண்டான். அவன் "சார் என் நண்பன் ராஜப்பன் மிகவும் நல்லவன், அவனை தயவு செய்து விட்டு விடுங்கள்" என்று வேண்டுகோள் விடுத்தான். இன்ஸ்பெக்டர் தங்கராசுவோ "இது பெரிய இடத்துப் புகார். கவனமாக விசாரிக்காவிட்டால் எல்லோருக்கும் தொந்தரவு. அதனால் நான் புகார் சம்பந்தமாக பூரண விசாரணை நடத்தி விட்டுத்தான் எதுவும் முடிவு எடுக்க முடியும்" என்று கூறி விட்டான். இதைக் கேட்டு விட்டு பின் தான் வேலை செய்யும் இடத்தில் சென்று லீவ் எழுதிக் கொடுத்து விட்டு வேறு சில காரியங்களையும் முடித்து விட்ட பொழுது நேரம் சாயங்காலம் கி விட்டது. அவனுக்கு பூங்கொடியைத் தனியாக விட்டு விட்டு வந்துவிட்டோமே என்று உணர்வு வர வேகமாக அவர்கள் வீட்டுக்குச் சென்று அடையும் போது மணி ஏறக்குறைய ஆறு மணி கியிருந்தது.

பூங்கொடி ராமன் வருவான் வருவான் என்று காத்திருந்தாள். காலைக் கடன்களை முடித்து விட்டு காலை உணவும் மதிய உணவும் செய்து காத்திருந்தாள். அவன் வரத் தாமதமானதால் ஒருவேளை வேலை செய்யும் இடத்திற்குப் போக வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டிருக்கும் என்று ஊகித்து எப்படியும் வந்து விடுவான் என்ற உணர்விலும் முந்தைய இரவு சம்பவங்களுக்குப் பிறகு தான் பட்ட அவமானங்களையும் வேதனையையும் சகித்த பிறகு அவளது மனதில் கட்டிக் காத்த சில சிக்கல் முடிச்சுகள் அனாவசியம் என்ற ஞானோதயம் அவளுக்கு ஏற்பட்டு மனதில் ஒரு சிறகடிக்கும் உணர்வும் குதுகெலமும் உண்டானது. எவனோ ஒரு கயவன் தன்னை துகிலுரிந்து பிறந்த மேனியாக்கி பண்ணின அட்டகாசங்களைப்பொறுத்துக் கொண்ட அவள் கட்டிக் கொள்ளப் போகும் ஆண்மகனை அதிகம் அண்ட விடாமல் தடுத்தது தவறோ என்ற குறு குறுப்பும், இனி அவன்தான் தனக்கு அண்ணன் வரும் வரை நிழல் என்பதையும் நினைத்து அவளுக்கு மனம் தித்தித்தது. அவனுடன் ஒன்றிரண்டு நாட்கள் தனிமையில் இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியமும் அவளது மனதிலும் உடலிலும் ஒரு பொறியைக் கிளப்பியது.

அவனை எதிர்பார்த்து உட்கார்ந்திருந்ததில் நேரம் போவதே அறியவில்லை. அவன் திடீரென்று வந்ததைப் பார்த்ததும் அவள் மனம் ஜாவ்வென்று பறந்தது. அவனை வீட்டுக்குள் வரவேற்று உள்ளே வந்தவுடன் தங்கத்துடன் கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டாள். அவளது முதுகை வருடியபடியே, ‘பூங்கொடி உன் அண்ணன் வர ஒன்றிரண்டு நாள் ஆகலாம். அதுவரை வேண்டுமானால் உன்னை நான் வேறெங்காவது கூட்டிச் செல்கிறேன்’ என்று கூறினான். பூங்கொடி, ‘எங்கும் போக வேண்டாம். நான் குளித்து விட்டு வருகிறேன். இனிமேலும் என்னால் தனியாக இருக்க முடியாது. அண்ணன் வரும் வரை நீங்கள் இங்குதான் இருக்க வேண்டும்’ என்று திட்ட வட்டமாக கூறிவிட்டாள். "நாம் தனியாக இருப்பதைப் பார்த்தால் யாராவது தப்பாகப் பேச மாட்டார்களா? என்று கேட்டதற்கு அவள் ‘ஒரு அபலைப் பெண்ணைத் தனியாக விட்டு விட்டு செல்லுவது அதைவிடத் தப்பல்லவா?" என்று பதிலளித்தவாறே டவலை எடுத்துக் கொண்டு குளியலறையை நோக்கிச் சென்றாள். அவள் மனம் குதூகலமாக இருந்தது.

ஒதுக்குப்புறமான வீடாக இருந்ததால் யாரும் அங்கு சாதாரணமாக வர மாட்டார்கள். அதனால் வம்பு ஒன்றும் வராது என்று ராமனுக்குத் தெரியும். மேலும் தான் மணந்து கொள்ளப் போகும் மங்கையுடன் தனியாக இருந்தாலும் தப்பில்லை என்றதால் அவள் குளிக்கச் சென்றவுடன் அவன் செருப்பைக் கழற்றி விட்டு கதவின் தாழ்ப்பாளைப் போட்டான். ஷர்ட்டையும் பேண்ட்டையும் மாற்றி லுங்கி உடுத்திக் கொண்டு அங்கு ஒரு நாற்காலியில் நிதானமாக உட்கார்ந்தான். பூங்கொடி குயில் நாதத்துடன் பாடிக் கொண்டேகுளிக்கும் சத்தம் கேட்டவுடன் ராமனுக்கும் மனதில் ஒரு பொறி தட்டியது. இரண்டு மூன்று தடவை ஓரளவு நெருக்கமாக இருந்திருக்கிறார்கள் என்றாலும் அண்ணன் வந்து விடுவானோ எந்த அச்சத்தில் அவசர அவசரமாக ஈடுபட்ட செயல்களை விட இப்பொழுது அவகாசம் இஷ்டம் போல இருக்கிறது என்ற உணர்வு அவனைத் தாக்கியது. னாலும் பூங்கொடி இப்பொழுது இருக்கும் கவலையில் எப்படி பதில் அளிப்பாளோ என்ற சந்தேகமும் அவனுக்கு எழுந்தது.

ராமன் தன்னையும் அறியாமல் எழுந்து அவளது இனிய கீதத்தின் ஈர்ப்பில் அவனது கால்கள் அவனை குளியலறைப் பக்கம் கொண்டு சென்றன. அந்த ஓட்டு வீட்டின் குளியல் அறை ஒரு மூலையில் இருந்தது. ராமன் மெல்ல அந்தப் பக்கம் சென்று "பூங்கொடி, குளித்து முடித்து விட்டாயா?" என்று கேட்டவாறே பாத் ரூம் அருகில் சென்ற ராமன் அவள் அந்த கதவை தாழ்ப்பாள் போடவில்லையும் அது சிறிது திறந்திருப்பதையும் என்பதை கண்டான். அந்த இடைவெளி வழியாக அவனால் ஓரளவுக்கு அவளது அழகைப் பார்க்க முடிந்தது. அவள் பாவாடையை மேல் இழுத்து மார்பின் மேல் கட்டியிருந்தாள். அவள் தோள்கள் வரை பார்க்க முடிந்தது. அந்த வாளிப்பான தோள்களையும் வனப்பு மிகுந்த மேனியழகும் மேலாகத் தெரிய, நனைந்திருந்த வெள்ளைப் பாவாடை வழியாக அவளது அழகுகளின் திரட்சியும் செழுமையும் துருத்திக் கொண்டு நிற்பதைக் கண்டவுடன் அவனது ஆண்மை மெதுவாக விழித்துக் கொள்ளத் தொடங்கியது.

முகத்திலும் உடலிலும் சோப்பு தேய்த்துக் கொண்டிருந்த பூங்கொடி "இதோ இன்னும் இரண்டு நிமிஷத்தில் வந்து விட்டேன்" என்று கூறிக்கொண்டே தண்ணீர் ஊற்றி கழுவியவள் அவன் கதவின் அருகில் நின்று தன்னை மலைப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து புன்னகையுடன் "இது என்ன திருட்டுத்தனமாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டாள். ராமன் "இதில் திருட்டுத்தனம் என்ன இருக்கிறது? எனக்குச் சொந்தமானவளை, நான் பார்க்கக் கூடாதா?" என்று கேட்டுக் கொண்டே கதவை நன்றாக திறந்து வாசலில் நின்று கொண்டான். அவளுக்கு சிலிர்ப்பு ஏற்பட்டது.

அவள் ஒயிலுடன் தலையைச் சாய்த்துக் கொண்டு "சரி சரி, பசி எடுக்கவில்லையா? சாப்பிட்டு விட்டு சொந்தம் கொண்டாடலாம். நான் உடை மாற்றிக் கொண்டு வருகிறேன்" என்றாள். அவளது பதிலில் ஒரு அழைப்பு தென்பட்டதை உணர்ந்த ராமன் புன்முறுவலுடன் எனக்கு இருக்கும் பசி வயிற்றுப் பசி அல்ல. நீ விருந்து கொடுத்தால் தான் இந்தப் பசி தணியும். அதற்கு ஒருவழி நீ என் முன்னாலேயே உடை மாற்றுவதுதான் என்று குளியலறைக்குள்ளேயே பிரவேசித்து டவலை எடுத்து அவளது வெண்ணெய் மேனியைத் துடைக்கத் தொடங்கினான். இன்றைய இரவு அவர்கள் இருவருக்கும் மட்டும் சொந்தமான இரவு என்று அவர்களுக்கு புரிந்தது. முந்தைய இரவு பட்ட துன்பத்தைத் துடைக்க காதலனின் அன்பும் அரவணைப்பும் தேவை என்ற உணர்வில் பூங்கொடி அவனுக்குத் தன் பெண்மையை அர்ப்பணிக்க தயாராக முற்பட்டாள்.

ராமன் பூங்கொடியின் முகத்தையும் தோள்களையும் துடைத்து விட்டு கால்களையும் தொடைகளையும் துடைக்கத் தொடங்கினான். பூங்கொடி காதலனின் கைவரிசையில் பெருமிதம் கொண்டாலும், அவனை முத்தமிட்டு காதில் கிசுகிசுத்தாள் "என் ராஜா இல்லை? சாப்பிட்டு விட்டு நீங்கள் என்ன கேட்டாலும் நான் தருவேன். அதனால் நல்ல பிள்ளையாக ப்ளேட்டை எடுத்து வைத்து அங்கே உட்காருங்கள். நான் அதற்குள் ட்ரெஸ் மாற்றிக் கொண்டு வந்து விருந்து தருவேன்" என்று கூறினாள்.னாலும் அந்தப் பொல்லாதவன் அவளது பாவாடை நாடாவை அவிழ்த்து பாவாடையை கீழே விழ வைத்து அவளை பிறந்த மேனியாக சில கணங்கள் ரசித்துப் பார்த்து "சீக்கிரம் வா பூங்கொடிக் கண்ணே! என்னால் அதிகம் தாக்குப் பிடிக்க முடியாது" என்று சொல்லி விட்டு அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது இருவர் கண்களும் கலந்தன. அவர்கள் காதல் படிப்படியாக மலர்ந்த கதை அவர்கள் மனதில் நிழலோட்டம் போல ஓடியது.

ராமன் சில மாதங்களுக்கு முன்புதான் அந்த ஊருக்கு வந்திருந்தான். அவனுக்கு அந்த இடத்தில் சொந்தம் என்று சொல்லிக் கொள்ள யாரும் இல்லை. தொழிலதிபர் நாகவேல் அவர்களின் ஒரு தொழிற்சாலையில் வேலை கிடைத்து வந்த அவன் அவ்வப்போது அவர் வீட்டுக்கு வர வேண்டியிருக்கும். வீட்டில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த ராஜப்பனை அப்படித்தான் கண்டு இருவரும் நண்பர்களாயினர். ஏறக்குறை ஒரே வயதில் இருந்ததால் நெருக்கமான நண்பர்களாகி ராமன் அடிக்கடி அவர்கள் வீட்டுக்குச் செல்வான். அப்போதுதான் பூங்கொடியையும் அடிக்கடி சந்திக்க அவனுக்கு முதலிலேயே அவளை மிகவும் பிடித்து விட்டது. அவளிடம் எப்படி தன் மனதில் இருப்பதைச் சொல்வது என்று தயங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

[jay]

பூங்கொடி பத்தாவது படித்து முடித்து விட்டு டைப்ரைட்டிங் படித்துக் கொண்டிருந்த பூங்கொடி இரு வருடங்களுக்கு முன்புதான் பூப்பெய்தி மங்கைப் பருவத்தை எய்தி இருந்தாள். அவளுக்கும் ராமனை மனதுக்குள் விருப்பம்தான் என்றாலும் அண்ணனின் நண்பன் என்பதாலும் தயக்கத்துடன் அவனுடன் பேசுவாள். ஒரு நாள் ராஜப்பன் வெளியில் போயிருந்தபோது ராமன் அவர்கள் வீட்டுக்கு வந்து கதவைத் தட்டினான். தனியாக இருந்த பூங்கொடி கதவைத்திறந்து "அண்ணன் வீட்டில் இல்லை" என்று பாதிக் கதவைத் திறந்த படியே சொன்னாள். ராமன் அதை அறிந்தே வந்திருந்தாலும் "கொஞ்சம் தண்ணீர் தர முடியுமா?" என்று கேட்டான். "உள்ளே வாருங்கள்" என்று கூறியபடி பூங்கொடி தண்ணீர் குவளையில் எடுத்து வந்து நீட்டினாள். ராமன் அதை வாங்கும் சாக்கில் அவள் கையை நன்றாக தீண்டி வாங்கினான். அப்பொழுது மின்னல் போல இருவர் உள்ளங்களும் தாக்கப் பட்டன. கண்கள் கலந்து இணைந்தன.

அவளைப் பார்த்தபடியே, "பூங்கொடி, உன்னை நான் மனதாரக் காதலிக்கிறேன், உனக்கு என்னை விருப்பமா?" என்று கேட்டான். அவள் நாணத்துடன் தலை குனிந்து கால் நகத்தால் தரையில் கோலம் வரைந்தவாறே "விருப்பம் இல்லாமலா உங்களிடம் பேசிக் கொண்டிருப்பேன்?" என்று கேட்டாள். அவள் மனம் படக் படக் என்று அடித்துக்கொண்டது. ராமன் இப்பொழுது தைரியம் வந்து குவளையை பக்கத்தில் வைத்து விட்டு அவள் கையைப் பிடித்து தன் அருகில் இழுத்து அவள் கன்னத்தில் இச் என்று ஒரு முத்தம் பதித்து விட்டு, "அப்புறம் பேசலாம்" என்று கூறி விட்டு சென்றான்.

அவர்கள் காதல் படிப்படியாக முன்னேறியது. ராஜப்பன் முழு நேரமும் நாகவேல் வீட்டில் தான் வேலையில் இருப்பான். அவன் வீடு திரும்பும்போது ஏறக்குறைய இரவு ஏழு மணி கி விடும். ராமனோ தன் தொழிற்சாலையில் இருந்து ஐந்தரை மணிக்கு திரும்பி விடுவான். சில வேளைகளில் நாகவேல் வீட்டிற்கு வந்து நண்பனைச் சந்திப்பான். லாட்ஜால் தங்கி இருந்த அவனுக்கு பொழுது போகாத நேரம் அவ்வப்போது பூங்கொடியைச் சந்தித்து பேசிக் கொண்டிருப்பான். அவர்கள் இருவரும் நேரம் போவதே தெரியாமல் பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள். வீடு ஒதுக்குப் புறமான இடத்தில் இருந்ததால் யாரும் இதைக்கவனிப்பதும் இல்லை. ராஜப்பனுக்கு ஜாடைமாடையாக அவர்கள் இருவரின் இடையில் இருந்த நெருக்கம் தெரிந்தாலும் அதிகம் கண்டு கொள்ள மாட்டான். "பூங்கொடிக்கு எப்படியும் நல்ல மாப்பிள்ளை பார்த்து திருமணம் செய்து வைக்க வேண்டும். ராமனை விட நல்ல ள் எங்கு கிடைப்பான்?" என்று நினைத்த அவன் அவர்கள் போக்கிலேயே விட்டு விட்டான். தங்கையை மட்டும் "பூங்கொடி, எல்லையை மீறி நெருக்கம் வேண்டாம்" என்று அறிவுரை கூறினான்.

முத்ததில் தொடங்கிய அவர்கள் நெருக்கம் படிப்படியாக முன்னேறியது. ராமன் ஒரு நாள் மெல்ல அவளது கையைப் பிடித்து இழுத்து நெருக்கமாக அணைத்து அவள் இதழ்களில் தன் உதடுகளை இணைத்தபோது பூங்கொடிக்கு இனம் புரியாத இன்பம் உண்டானது. அவனது சையின் சூட்டில் அவள் மெழுகு போல உருகத் தொடங்கினாள். "அண்ணன் வந்தாலும் வந்து விடுவான்" என்று விலகினாள். இப்படி மெல்ல மெல்ல முன்னேறியது அவர்கள் உறவு. சில வேளைகளில் அவளது பஞ்சு போன்ற மார்புகளைத் தொட்டு வருட அவளுக்கு மனம் படக் படக் என்று அடித்துக்கொள்ளும். வெட்கத்தில் பயந்தாலும் ஆசையும் அவளை ஆட் கொள்ளும். முதலில் தடுத்தாலும் காதலனின் நெருக்கத்தை அவள் மனம் விரும்பியதால் ஓரளவுக்கு ராமனுக்கு சுதந்திரம் கொடுத்தாள்.

சாயங்கால வேளைகளில் அவன் அவள் வீட்டுக்கு ஆறு மணிவளவில் வந்து விடுவான். ராஜப்பன் வரும் வரை அவளுக்குத் துணையாக் இருப்பது தான் அவனது நோக்கம். கதவைத் தாழ்ப்பாள் போட்டு விட்டு அவர்கள் இருவரும் பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள். மெதுவாக அருகில் அமர்ந்திருக்கும் அவளைக் கையைப் பிடித்தவாறே அவன் தடவிக் கொடுப்பான். அவள் நாணத்தில் சிலிர்த்து மயங்குவாள். நடுவே அவன் அவள் கன்னத்தில் முத்தமிடுவான். சில நேரங்களில் அதரங்களில் உதடுகளைப் பிணைத்து அழுத்தமாக சுவைத்து மகிழ்வான். அப்போதெல்லாம் அண்ணன் ஏழுமணியளவில் வந்து விடுவான் என்ற அச்சத்தில் இருவரும் பயந்து கொண்டே அதிகம் முன்னேற மாட்டார்கள். அவளுடன் நெருக்கம் அதிகமாக ராமன் அவளது மார்பகங்களையும் மெல்ல வருடுவான். அவளுக்குத் தன் பருவமேட்டை அவன் தொட்டவுடன் ஜாவ்வென்று உடல் சூடாகும். அதே நேரம் காதலன் அவைகளின் மீது தன் கையைப் பிடித்து அமுக்கும் போது நாணமும் கலந்து பார்வை தாழ்ந்து விடும். அவன் சில நேரங்களில் தனது கால்களை ஒன்றாக சேர்த்து வைத்துக் கொள்வதைக் கவனித்திருக்கிறாள். தற்செயலாக அவள் பார்வை அந்த இடத்தைப் பார்த்தபோது அவன் கால்களுக்கு நடுவே அழுத்தமாக ஏதோ நீட்டிக் கொண்டிருப்பது போல் தெரிந்தது. அவள் பார்வை அங்கு செல்வதைக் கண்ட ராமன் பூங்கொடியின் பூங்கரத்தைப் பிடித்து அவனது ஆண்மையின் துடிப்பில் மீது பாண்ட் மீது வைத்துக் காண்பித்தான். அவள் மனம் ‘பக்’ என்றது. தன் கைகள் பட்ட இடத்தில் அவனுடைய உடைகளுக்குள் சூடாக இருந்த் துடிப்பை உணர்ந்த அவள் சட்டென்று கையை விலக்கினாள்.

இப்படி கண்ணா மூச்சி விளையாட்டு போல அவர்கள் நெருக்கமும் உறவும் தொடர்ந்து சென்று கொண்டிருந்தது. இலை மறைவு காய் மறைவாக அனுபவிப்பதிலேயே ஒரு இன்பம் இருக்கத்தான் செய்தது என்றாலும் இன்னும் கொஞ்சம் அவகாசம் கிடைக்காதா? என்று இருவரும் ஏங்கத்தான் செய்தனர். அவன் வந்து செல்லும் நாட்களில் எல்லாம் அவள் பருவ உணர்வுகள் எழுப்பப் படும். பூங்கொடியின் மாங்கனிகளை பிழிந்து பிசைந்து கனிய வைத்த ராமன், தனது கைவரிசையில் அதன் அளவு பெரியதாவதில் பெருமை கொண்டான். அப்போதெல்லாம் அவனது செங்கோல் பான்ட்டுக்குள் துடித்து ட்டம் போடும். என்றுதான் அதற்கு சரியான பதில் கிடைக்குமோ என்று தன் ரூமுக்குச் சென்று அதை ஆட்டி பெருகி வரும் இன்ப வெள்ளத்தைப் பீய்ச்சி றுதல் அடைந்து கொள்ளுவான். அவனது செயல்களால் உந்தப்படும் உணர்வில் பூங்கொடிக்கும் இரவு முழுவதும் தூக்கம் வராமல் கஷ்டப் படுவாள். தலையணையை மார்போடு சேர்த்து இறுக்கிப் பிடித்து கால்களை இறுக்கி சேர்த்துப் பிடித்துக் கொள்ளுவாள். மெதுவாக கால்களின் நடுவே தொட்டுப் பார்த்த பூங்கொடி தனது பெண்மையின் பிளவில் ஈரக் கசிவு நனைவுடன் இருப்பதையும் பல முறை தண்ணீரில் கழுவி ஆசையை அடக்க முயலுவாள். இவ்வாறாக சில வாரங்கள் சென்றன.

அப்பொழுது ஐந்து நாட்கள் ராமன் வேலை சம்பந்தமாக வெளியூர் செல்ல வேண்டியிருந்தது. ஐந்து நாட்களாக காதலனைக் காணாமல் பூங்கொடி தவித்துப் போய் விட்டாள். மெலிந்து நலிந்து தூக்கம் வராமல் பசியும் இல்லாமல் அவன் வரும் நாட்களை எண்ணிக்கொண்டிருந்தாள். அவன் வரும் அந்த நாள் அவள் குறு குறுப்புடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். ராமன் வெளியூரில் இருந்து வந்தவுடன் பெட்டியை தன் லாட்ஜ் ரூமில் வைத்து குளித்து உடை மாற்றி டிப் டாப் பாக முதலில் நாகவேல் சாரின் வீட்டுக்குச் சென்று சில ஃபைல்களைக் கொடுக்க வேண்டியிருந்ததால் அதைக் கொடுத்து விட்டு நண்பன் ராஜப்பனையும் கண்டு விட்டு பின்னர் பூங்கொடியைச் சந்திக்க எண்ணியிருந்தான். ராஜப்பன் அவனைக் கண்டவுடன்
மிக்க மகிழ்ச்சியுவன் "ராமா, நீ இல்லாமல் எங்களுக்கு ரொம்ப போரடித்து விட்டது. பூங்கொடியும் உன்னை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள். எனக்கு சார் கூட ஏர்ப்போர்ட் வரை செல்ல வேண்டியிருக்கிறது. அதனால் நான் வர ஒன்பது மணியாகும். எனவே இந்தப் பாக்கெட்டை பூங்கொடியிடம் கொடுத்து விட்டு அவளுக்கு துணையாக இரு. நான் வந்து விட்டு நீ லாட்ஜ் சென்றால் போதும். எங்களுடனே நீ இரவு உணவு அருந்தலாம்" என்று கூறினான். ஏற்கனவே ஆறரை மணி கியிருந்ததால் ராமனுக்கு இந்தச் செய்தியைக் கேட்டவுடன் குதுகெலமாக இருந்தது. இரண்டு மணி நேரம் பூங்கொடியுடன் தனிமையாக இனிமையாக இருக்கலாம் என்ற எண்ணத்தில் அவன் அவள் வீட்டை நோக்கி விரைந்தான். அந்த எதிர்பார்ப்பில் அவன் மனம் வேகமாக அடித்துக் கொண்டது. ஆண்மை விழித்து மெல்லிய எழுப்புதல் அவன் உணர்வுக்குத் தெரிந்தது.

அந்தி மயங்கும் வேளைவரை யாரும் வராததால் கவலை கொண்ட பூங்கொடி காலடிச் சத்தம் கேட்டு அண்ணன் தான் வருகிறான் என்று நினைத்து கதவைத் திறந்த அவளுக்குத் தன் இதயம் கவர்ந்தவன் வருவதைக் கண்டவுடன் மனம் சிறகடித்துப் பறக்கத்தொடங்கியது. தன் அழகிய முகத்தில் புன்னகை தவழ "வாருங்கள், இத்தனை நாட்கள் போனது யுகங்கள் மாதிரி இருந்தது என்ற வாறே கதவைத் திறந்து வரவேற்றாள். உள்ளே வந்த ராமன், கதவைச் சாத்தி விட்டு, அவள் கரங்களைப் பிடித்து "பூங்கொடிக் கண்ணே, எனக்கு மட்டும் எப்படி இருந்தது என்று நினைக்கிறாய்? எப்படி இவ்வளவு நாள் உன்னப் பார்க்காமல் இருப்பேன் என்று தவித்து விட்டேன்" என்றவாறே அவளை கட்டிப் பிடித்து இறுக்கி அணைத்தான். கன்னங்கள் இணைந்தன. இருவரும் இச் இச் என்று முத்த மழை பரிமாறிக் கொண்டார்கள். அவன் இவ்வளவு நாள் பிரிவிலும் தவிப்பிலும் அவளை இன்னும் அணைத்தவாறே அதரங்களுடன் சேர்த்து சுவைத்து மகிழ்ந்தான். கன்னத்தில் முத்தமிட்டவாறே மெதுவாக இறங்கி கழுத்திலும் மார்புப் பகுதிகளிலும் முத்தமிட அவளுக்கும் பருவ சுகம் அதிகமாகத் தொடங்கியது. னாலும் அச்சத்துடன் "அண்ணன் வரும் நேரம் கிறது" என்று தன்னை விடுவிக்க முயன்றாள். ராமன் புன்முறுவலுடன் "ராஜப்பன் வருவதற்கு ஒன்பது மணி ஆகும் என்று கூறச் சொன்னான். அந்த பாக்கெட்டையும் உன்னிடம் தரச்சொன்னான்" என்று கேட்டவுடன் அவளுக்கும் இன்னும் இரண்டு மணி நேரம் இருக்கிறதே, அதனால் இந்த நேரத்தை இனியதாக்கலாம் என்று மனதுக்குள் தோன்றியது.

ராமன் மெதுவாக கதவைச் சென்று தாளிட்டபடி "பூங்கொடி, வெகு நாட்களுக்கு அப்புறம் நமக்கு சிறிது அவகாசம் கிடைத்திருக்கிறது. வீணாக்கலாமா?" என்று தாபத்துடன் கேட்டான். பூங்கொடி தனது செவ்விதழ்களில் புன்னகை தவழ "கிணற்று நீரை வெள்ளமா கொண்டு போய் விடும். நமக்கு திருமணம் கட்டுமே. அப்புறம் நான் உங்களுக்குத்தானே சொந்தம்? அதுவரை பொறுத்திருக்கக் கூடாதா?" என்று பதில் கேள்வி தொடுத்தாள். அவளது பின்னில் இருந்து அவளை அணைத்த படியே ராமன் அவள் காதில் " நீ இப்போதே எனக்கு சொந்தம் தான்" என்று கைகளை அவள் மார்பகங்களில் பிடித்து அமுக்க அவளுக்கு குப் என்று முகம் சிவக்க "மெல்ல மெல்ல....." என்று முனகல் குரலில் கூறினாள். அவனது பான்ட்டுக்குள் இருந்த அவனது செங்கோல் எழுந்து நின்று அவளது பின்னழகுகளில் இடிக்க அவளுக்கு துணுக் என்றிருந்தது. ராமன் அவள் கழுத்தில் சூடாக முச்சுடன் இதழ்களைப் பதித்தவாறே தனது கைவரிசையை தாவணிக்குள் கைகளை விட்டு ஜாக்கெட்டுக்குள் இருந்த பருவமேடுகளை பதம் பார்த்தான். ஒரு கை மெதுவாக கீழே இறங்கி அவளது வெண்மையான வயிற்றையும் தொப்புள் பகுதியையும் வருட வருட அவளது பருவ உணர்வு விழித்துக் கொண்டது. னாலும் அண்ணன் எச்சரித்தபடி எல்லையை மீறக் கூடாது என்ற கவனத்தில் "நீங்கள் உட்காருங்கள் நான் காப்பி போட்டு கொண்டு வருகிறேன்" என்று கூறினாள். ராமனோ நாற்காலியில் அமர்ந்தபடியே, "எனக்கு காப்பி வேண்டாம், என்று அவள் இடையை அணைத்த படியே அவளது பஞ்சு நெஞவ்சத்தில் முகம் புதைத்தபடி தன் கைகளை அவள் பின்னழகில் பற்றி வருடியவாறே "பால் வேண்டுமானால் குடிக்கிறேன்" என்றான். அவன் குறும்பை ரசித்தவாறே தன் கைவிரல்களால் தன் நெஞ்சுடன் இணைந்திருந்த அவன் தலையைக் கோதியபடி "அதெல்லாம் கல்யாணத்துக்கு அப்புறம்" என்று கெஞ்சலுடன் சொன்னாள்.